HIRSIZ DIYAR

Yeni yıl planları

2011-12-23T11:29:00.002+02:00

Eşimin yaptığı yeni yılda yapılacaklar listesini gördükten sonra bende kendime bir liste yapmaya karar verdim. Yapılacakların bir kısmı aynı olunca onun listesinden kopyaladım.

Bu sene yediklerime dikkat etmeyeceğimi bildiğimden yediklerimin porsiyonlarına dikkat edeceğim.
Bu sene daha tutumlu olacağım.
Bu sene ekonomiden daha az şikayet edeceğim.
Bu sene beş kilo zayıflayacağım.
Bu sene daha önce görmediğim bir yer göreceğim.
Bu sene daha önce tanışmadığım biriyle tanışacağım.
Bu sene en az bir kez gündoğumu, bir kez günbatımı, bir kez meteor yağmuru, bir kez yıldız kayması, bir kez gökkuşağı ve bir kez de uzun süreli yıldız seyri yakalayacağım.
Bu sene en az bir dünya klasiği okuyacağım.
Bu sene güzel bir bilgisayar oyununu parayı kıyıp orjinal olarak oynayacağım.
Bu sene en az bir kez sinemaya gideceğim ve patlamış mısır alıp izleyeceğim.
Bu sene en az bir tane ağaç dikeceğim.
Bu sene mümkünse bir aykırı aksiyon deneyeceğim (dalış dersi almak, paragliding, interrail)
Bu sene daha fazla fotoğraf çekeceğim ve mümkünse fotoğraflarda daha fazla ben olacağım. O kadar fotoğrafım var ama içlerinde yokum.
Bu sene elimdeki yarım kalmış modelleri tamamlayacağım.
Bu sene en az birer adet yeni uçak, kara aracı ve gemi modeli bitireceğim.
Bu sene en az beş kitabı okuyup bitireceğim (Başlanıp yarım bırakılan kitaplardan bıktım)
Bu sene bir adet yağlı boya resim yapacağım. (Özledim tiner ile yağlı boya kokusunu)
Bu sene hikaye ve blog yazılarına daha fazla ilgi göstereceğim.
Bu sene Albandi ile başlayan aile videolarına en az iki tane yeni çalışma ekleyeceğim.
Bu sene eşime daha fazla vakit ayıracağım.
Bu sene kutu toplama ve kırtasiye alışkanlığımı dizginleyeceğim. (Kimi kandırıyorum hayatta dizginlemem)
Bu sene bir piknik, bir kamp ya da bir dağa tırmanış, kısaca daha önce yapmadığım bir doğa aktivitesi yapacağım.
Bu sene "Bunu yapmak için çok yaşlıyım" diyeceğim bir şey deneyeceğim. (Paten kaymak mesela?)
Bu sene ailemle bir yere beraber gideceğim ve onlarla vakit geçireceğim.
Bu sene bilgisayar başında daha az vakit öldüreceğim.
Bu sene daha sık güneş kremi kullanacağım.

Evliliğimizin İlk Yılı

2011-07-05T21:53:00.002+02:00

Türkiye Hava Gösterisi 2011 Fotoğrafları

2011-06-07T09:51:00.007+02:00

4-5 Haziranda İzmir/Çiğli 2nci Ana Jet Üssü'nde yapılan Türkiye Hava Gösterisi (Air Show Turkiye) iki günde toplam 220.000 (yazıyla iki yüz yirmi bin ) seyirciyi ağırladı. Muhteşem bir organizasyonla gökyüzü severler için tam bir şölen hazırlanmış. Hazırlanmasında emeği geçen herkese sonsuz teşekkürler..

Gösteriler sırasında fotoğraf makineme yansıyan bir kaç görüntüyü paylaşmak istedim. Katılanların hatırlamaları, katılmayanaların ise kaçırdıkları güzellikleri görebilmeleri için..

İyi seyirler..

Türkiye Hava Gösterisi 2011

2011-05-27T10:52:00.000+02:00

Bu sene Türk Hava Kuvvetlerinin 100ncü yıl dönümü. 100. yıl kutlamaları içinde çok önemli bir yeri olan hava gösterileri ise 4-5 Haziran'da İzmir/ Çiğli'de yapılacak. Dünyaca ünlü pek çok hava gösteri timinin katılacağı bu gösteriyi sakın kaçırmayın derim ben..

Balıklar için Teşekkürler

2011-05-25T09:24:00.003+02:00

Bugün dünya havlu günü. Evden çıkarken yanınıza havlunuzu almayı sakın unutmayın. Dışarıda başınıza neler gelebileceğini asla bilemezsiniz...

Otostopçunun Galaksi Rehberini ve o eşsiz espirileri hayatımıza kattığı için Douglas Adams'a sonsuz teşekkür ederim....

Eğitim - II

2011-03-29T11:17:00.003+02:00

Muhafız adayları sabah kalk borusu ile eğitim alanına kurulu olan çadırlarından çıkıp eğitim alanına doğru toplanmaya başladı. Günlük sayımları yapıldıktan sonra yemek çadırına gidip kahvaltılarını aldılar. Thoron kahvaltısını yaparken yanına komşu çadırda kalan arkadaşı geldi. "Günaydın Thor! Akşam izninde şehre inelim mi? Ah, senin fazladan eğitime kalıp Craban usta kılıç çalışman gerekiyordu. Çok üzücü." Thoron sakin bir şekilde kahvaltısına devam ederken arkadaşına döndü. Sakin bir ses tonu ile "Yanlış hatırlamıyorsam senin de cezalı olarak bütün kılıçları temizleyip bilemen gerekmiyor muydu Tal?" karşılık verdi arkadaşına. Tal, düşünceli bir tavır takındıktan sonra " Kuzen'i kızlar yatakhanesine sokmaya açlıştığımız gün aldığım cezayı diyorsun. Ufak bir ayrıntı evet. Kılıcının nasıl parlatılmasını istersin? Görüşürüz" dedi ve konuşması gibi duraksamadan yoluna devam etti. Thoron bu deli çocukla neden iyi anlaştığını asla anlayamayacağını düşünerek kahvaltısına devam etti.

Kahvaltı sonrasında herkes eğitim alanına toplandı. Craban geldiğinde hepsinin hazır olması gerekiyordu, çünkü geç kaldıkları zamanlarda surlar etrafında yedi tur koşma cezası veriyordu.

Hazır bir şekilde Craban'ı beklemeye başladılar. Kısa bir süre sonrasında Craban bir at arabası arkasına oturmuş olarak alana geldi. Arabadan indikten sonra gür sesi ile "Günaydın kuzucuklarım. İyi uyudunuz umarım, zira bugün için kendime harika bir eğlence hazırladım. " diye seslendi. O konuşmasını yaparken at arabası ile gelen diğer iki görevli arabanın arkasında desteler halinde paketlenmiş olan mızrakları indirmeye başlamıştı. Craban mızraklar indirilirken adaylar arasında dolaşmaya başladı. Mızraklar eğitim için hazırlanırken sıralanmış bir şekilde bekleyen adayların bazıları ile sohbet etmeye başladı Craban. Kiminin sağlığı hakkında, kimisinin ise ailesi hakkında kısa sohbetler ediyordu. Craban bunu, hem adaylar hakkında daha fazla bilgi edinmek hem de ileride yapacakları görevlerde üst düzey komutanlarla nasıl konuşulması gerektiğini öğretmek için yaptığını söylemişti.

Sıraların arasında dolaşırken Tal'ın önünde durdu. "Tal-Amera, kolun nasıl? Kız yurtları hakkında dersini almışsındır umarım" dedi alaylı bir ses tonu ile. "Tal esas duruşunu bozmadan. Kolum iyileşti kumandanım. Şifacılarımız iyi çalışıyor. Kız yurtları için ise dersimi aldım. Bir dahaki sefere kancalı ip götüreceğim kumandanım." dedi son derece resmi bir ses tonu ile. Craban Tal'ın cevabını çok beğendiğinden olsa gerek büyük bir kahkaha ile hazırlanmış mızrakların yanına doğru ilerledi. Yerine geçtikten sonra gür sesi ile "MIZRAK BAŞINA!" diyerek eğitime başladı.

Herkes mızraklarını aldıktan sonra karşılıklı pozisyon alarak eğitim düzenine geçti. Craban herkesin hazır olduğunu kontrol ettikten sonra dersine başladı:

"Evet muhafızlar. Bugün size mızrak kullanmanın inceliklerini anlatmaya başlayacağım. Gözünüze basit bir tahta parçası olarak gözükse de bu silah becerikli ellerde harikalar yaratır. Ancak esas başarısını kalabalık gruplar tarafından organize bir şekilde kullanıldıklarında gösterirler. Mızrak kullanmayı iyi bilen yüz asker karşısında hiçbir süvari birliğinin dayanma şansı yoktur." dedi. Konuşması bittiği zaman yerde hazır bekleyen mızrağını aldı ve en yakınındaki öğrencinin karşısına geçti. "Bugün öğreneceğimiz ilk ve aslında en önemli konu ise mızrağı nasıl tutacağımız ve savunma hamlelerini nasıl gerçekleştireceğimiz." Ardından da mızrağını alıp savunma pozisyonuna getirdi. "Şimdi benim yaptığım hareket sırasını takip edin ve ardından tekrarlayın!"

Eğitim

2011-02-25T12:07:00.002+02:00

Üzerindeki örme zırh yüzünden her tarafı kaşınıyordu Thoron'un. Babası daha iyi bir hayatı olsun diye onu muhafız birliğine yazdırmıştı. Muhafız olmaya istekli değildi ancak tarlaları her sene daha az ekin veriyordu ve Thoron'da gelecek için tek çıkış yolunun bu olduğunun farkında idi. Ama yine de "muhafız" olmayı istemiyordu. Kılıçtan hiç hoşlanmazdı, Ağır gelirdi onun için. O yay kullanmayı severdi. Yayı da sadece , akşam yemeği için ormanda hayvan avlamak için kullanırdı. Burada ise insanlar zırhlar ve kılıçlarla dolaşıyordu.

Sabah kaldıkları kışladan eğitim alanına getirilirken iki adamın kılıç çalıştığını gördüler. Zırhlı bir muhafız ile elinde kocaman kalkanı olan iri yarı olan diğer adam çetin bir çarpışma yapıyordu. İri olan adam zırhlı muhafızın kalkanını tek darbe ile parçaladı ve ardından kılıcıyla hamleler yaparak onu yere devirdi. "Kesinlikle uzak durulması gereken biri" diye geçirdi yürümeye devam ederken.

Eğitim alanındaki yerlerine geçtikten sonra yeşil pelerinli bir süvari yanlarına geldi ve herkesi selamladıktan sonra onlara seslendi:

"Yıldız Kulesi Muhafız Adayları hoşgeldiniz! Ben Şahin muhafızı Kano. Eğitiminiz süresince benim komutam altında olacaksınız. Burada düzenli ve disiplinli yaşamayı, nasıl bir muhafız ve insan olunacağını öğreneceksiniz. Muhafızlığınız yanında sizlere kendinizi geliştirmeniz için kabiliyetlerinize uygun olarak verilecek zanaat dallarında de eğitileceksiniz.

Burada adalete önem gösteririz. Nereden geldiğinizin, ya da hangi soylu aileye bağlı olduğunuzun bu alan içerisinde bir kıymeti yoktur. Aranızda tarlasından gelmiş köylülerde var, büyük ailelerin prensleri de. Ancak bu kapıya girip, muhafızlık adayı payesini aldığınız şu andan itibaren hepsi geçnişte kaldı! Şimdi sizleri baş eğitmeniniz Craban ile tanıştıracağım. Size verdiği her komutu ve emri kesin itaat ile yerine getirecek ve eğitimlerinizi aksatmadan devam edeceksiniz."

Bu kısa ve vurgulu söylevinin ardından Kano geldiği gibi hızlı bir şekilde alandan uzaklaştı. Atı alandan uzaklaşırken acemilerin yanına kuzeylilerin denizci halkına benzer iri ve uzun sakallı biri geldi. O kadar iri biriydi ki gölgesinde kalanlar kış soğuğuna girmiş gibi üşüyordu. Thoron eğitmenleri Craban'ı görünce gözleri fal taşı gibi açıldı. Bu biraz önce zırhlı şövalyeyi yere yıkan adamdı. Eğer eğitimleri biraz önce gördüğü çalışma gibi geçecekse kemiklerinin sağlığı için ilk fırsatta buradan kaçması gerektiğini düşündü.

Craban herkesi görebileceği bir yere geçtikten sonra büyük kalkanını yere bıraktıktan sonra tok ve derinden gelen sesi ile konuşmaya başladı: "Ben Crabanç Komutan Kano gibi söylevler çekmeyeceğim size. Benim işim sizi eğitmek. Bunun zor ve acı verici bir deneyim olacağını şimdiden söyleyeyim size. Seçtiğiniz şey katiplerin kalemlerle kitaplara desen çizmesine benzemez. Burada kalkanlar çatlar, kılıçlar kırılır ve oklar vızıldar. Pek çoğunuz evlerinizden ilk defa ayrılmış olabilirsiniz. Evinizin, ailenizin sıcak ve mutlu ortamını arıyorsunuzdur. Her güzel şey gibi onlarında sonu kötü bir şekilde burada bitti. Kötü bir hayattan gelenleriniz varsa onlara da kötü haberlerim var. Kötü geçen günleriniz daha kötü geçecek günlerle devam edecek! Şimdi herkes silah çadırına gitsin ve eğitim kılıçlarınızı alın."

Sert konuşması herkesi sarsmışken herkesin yüreğini ağzına getiren bir ses ile koşuşmaya başladılar.

"KIMILDAYIN!!!"

Eğitim şart....

Kamp Ateşi Hikayeleri

2011-02-20T23:44:00.002+02:00

"Zora düşüp yardım aradığınızda yukarı bakın. avcının ışığı size her zaman yol gösterecektir. " dedi yaşlı adam sönmek üzere olan ateşin başında...

Bir Leviathan Projesi

2010-12-31T10:12:00.003+02:00

http://leviathanprojesi.blogspot.com/

Garip Alışkanlıklar Mimi

2010-11-26T16:51:00.004+02:00

Leviathan'da mimlendikten sonra bizde egzantirik alışkanlıklarımızı yazalım hemen :) Herkesin kendisine göre değişik alışkanlıkları vardır, ama bunlar o şahıslara o kadar normaldir ki. (Mesela bana)

-Şeftaliyi elimde tutamam, soymadan yiyemem, birisi önümde ısırarak yerse titrer ve kendime gelirim. Avukat arkadaşım cinayette bundan ceza indirimi alırsın dedi o kadar.

-Akşamları eve giderken Orion'u görürsem selam veririm. Orta okul zamanlarımdan beri yaparım bunu. Daha sonraları büyük avcı ve bazı yerlerde hırsızların koruyucusu dediklerinde nedense yabancı gelmedi bana..

-Kutu biriktirmeye bayırlırım. Sırf kutusu güzel diye aldığım şeyler vardır. Güzel bir kutu görünce "kullanırım ki ben bunu" lafını o kadar çok kullanırım ki Fırat'ın karikatürü bu yüzden bana komik gelmez. Haklı çocuk kullanılır o kutu. Ayrıca Wall-e deki yüzük kutusu sahnesinin favorilerimden olmasıda bundandır sanırım.

-Evden çıktıktan sonra kapıyı kilitler, merdivenin başına kadar yürür sonra geri döner tekrar kapıyı kontrol ederim. Bunu yaparkende her seferinde "kontrol ettin ya olum" derim. İstisnası yoktur. Direnmeye çalıştığım seferlerde sokak ortalarından çok geri döndüm.

-Kahveyi kağıt veya plastik bardakta içmemeye özen gösteririm. Kağıt bardakta kahve içmenin kahveye hakaret sayıldığına inanırım.

- Yeni yemekler, lezzetler denemeyi çok severim ancak tanımlayamadığım hiçbir şeyi yemem. Servis edilen yemeğe baktığımda aklımdan "Tavuk buduna benziyor ama lahana da olabilir" fikri geçiyorsa o yemeği birisi yiyip hayatta kaldığını görmedikçe yemem.

-Sinema filmlerinin o karizma akan ana karakterlerini şebelek pozlara sokmaya bayılırım. En sevdiğiniz karakterin dişine et sıkışmış halinin tasvir edildiğini duymak çoğu insanın hoşuna gitmez.

Methedros'a Dair...

2010-07-18T01:38:00.002+02:00

"Kanlı bir gömlek parçasının nelere kâdir olduğunu bilemezsiniz."

Lord Methedros

---

Styx nehri.

İçine düşen zavallı ruhların sonsuza dek ızdırap çekmeye mahkum olduğu katran kadar siyah ve yoğun kıvamlı bir nehirdir. Acı dolu feryatlar yükselir onun içinde hapsolmuş kurbanlardan. Öyle korkunçtur ki bu çığlıklar, duyanlar aklını yitirir. Durdurulamaz bir histeri krizine girmiş, katıla katıla kahkahalar atan ve aynı anda hıçkıra hıçkıra ağlayan bir akıl hastanesi dolusu delinin vahşi hezeyanı bile bu nehir kadar çıldırtamaz kimseyi. Beyninizin içinde yankılanır sesleri; ağlarlar, yalvarırlar, fısıldarlar, haykırırlar, hıçkırırlar, sayıklarlar... Ve o sesler, eti yırtan tırnaklar gibi tırmalar dururlar akıl sağlığınızı. Sonsuza dek sürer bu işkence, asla susmazlar.

Lord Methedros da bu azap çeken ruhların arasına atıldı birkaç yüzyıl önce. Tanrılar için bile Styx nehri dayanılmaz bir yerdir. Lord Methedros da buradan kurtulacağı ve kendisini buraya gönderenlerden intikam alacağı günü sabırla bekledi orada tutsak iken. Sonra bir gün, bir kumaş parçası düştü Styx'e. Bir damla kan yeterdi ruhun üzerine beden örmek için ve o kumaş parçasında bir damladan fazlası vardı...

Burada Lord Methedros’un o lanetli ırmaktan kurtulup yeniden doğuşunun hikayesi anlatılmaktadır.

---

Charnel, siyah oniks mermeri ile inşa edilmiş sarayının balkonunda, hizmetkarlarını gönderdiği bir görev sonrası kendisine ulaştırdıkları kanlı kumaş parçasına bakarak dolanıyordu. Hizmetkarları verdiği görevi başaramamış ve karşısına sadece kanlı bir kumaş parçası ile çıkarak onu kandırmayı denemişlerdi. “Beni bir parça kumaşla kandıracaklarını nasıl düşünebilir bu sersemler! Lanetlerim üzerlerine olacak!” diye bağırdı ve elindeki kumaşı balkondan aşağıya atıp odasına doğru ilerledi.

Savrulan kumaş cehennemin kavurucu ve sert rüzgarları ile uzaktan görülebilen, ancak sesin ulaşamayacağı mesafedeki Styx nehrine doğru uçtu ve o katran siyahı suya düştü. Kumaş Styx tarafından yutulurken, nehrin kara akıntısı kabarmaya ve köpürmeye başladı bir anda. Gittikçe yükselen tiz bir ses yayıldı tüm cehenneme; bu kulak tırmalayan ses, canlı canlı ateşe atılan ve bedenleri cayır cayır yanan yüzbinlerce insanın çektikleri acı yüzünden aynı anda vargüçleriyle çığlıklar atmasını andırıyordu adeta. Cehennem işkencenin ve azabın ana vatanıydı elbet ancak Charnel bile, sonsuz ömründe ilk defa cehennemde bu denli katlanılamaz haykırışlara tanık oluyordu.

İlk başlarda sesin bir kaynağı yok gibi gelmişti iki yüzlü tanrıya, sanki beyninin içinde yankılanıyordu bu ızdırap dolu feryatlar. Ancak daha sonra sesin Styx'ten geldiğini fark etti Charnel. Sesin geldiği yerde nehir köpükler saçarak fokurduyor, köpüklerin düştüğü topraklarsa alev alıp yanıyordu. Charnel, balkonda nöbet bekleyen iki kanatlı zebanisini olanlara daha yakından bakmaları için gönderdiği anda, Kain salona girdi ve saray balkonundan huzursuz bir şekilde nehre bakan kardeşinin yanında durdu.

“Styx nehri kaynıyor," diye mırıldandı Kain hoşnutsuz bir şekilde. "Senin yol açtığın yeni bir lüzumsuzluk mu yoksa, kardeşim?”

"Cehennemde olup biten her şey, benim gücüm ve irademden kaynaklanır," dedi Charnel, gözlerini nehirdeki uğursuz hareketlilikten ayırmadan. "Ve hayır, Styx'in bu garabeti üzerinde hiçbir mesuliyetim yok."

Cehennemin var oluşunun başından beri sessiz ve sakin akan nehrin durup dururken siyah ve parlak baloncuklar çıkararak fokurdaması ürkütücüydü elbette, ancak Kain için Charnel'in sesinde hissettiği endişe daha ürkütücüydü. Bu olağandışı durum karşısında soğukkanlı ve kudretli Charnel'ın bile tedirgin olması, Styx'in bu anormalliğinin sadece felaketlere gebe olduğuna işaretti.

İki tanrı nehri kuşkuyla izlerken büyük balkonun diğer tarafında güçlü bir kanat sesi duyuldu, Charnel'ın gönderdiği kanatlı zebani geri dönmüştü. Zebani balkona inerken devasa deri kanatları keskin rüzgarlar oluşturdu, sonra büyük bir hayvan pençesini andıran iri tırnaklı ayakları rahatça kara mermer zemine kondu. Ardından tanrılara selam verip derhal diz çöktü zebani, raporunu sunarken korkusunu ve sesindeki titremeyi bastırmaya çalıştığı fark ediliyordu:

“Efendilerim, nehrin yanından geliyorum. Ne yazık ki bana görevde eşlik eden diğer zebani, ırmağın saçtığı sular tenine değdiğinde eriyerek yok old..."

"Senden diğer zebani konusunda değil, Styx konusunda rapor istendi iblis!" diye sertçe sözünü kesti Kain. Zebani yerlere kadar eğilip af diledi ve raporunu sunmaya devam etti, artık sesindeki titremeyi bastıramıyordu:

"A-affediniz yüce lordum, devam ediyorum. Styx'in kaynadığı alanın etrafındaki kıyı şeridi yanarak kavrulmuş, efendilerim. Ve... ve ırmağın fokurdayan noktasında tam bir kargaşa vardı, yüce efendilerim. Su öyle çalkalanıyordu ki içinde birbirinin boğazına saldıran iki kanogar debeleniyordu adeta. Styx'in etrafa saçılan damlalarından uzak kalmaya çalışarak yaklaştım nehre ve..." Zebani söze nasıl devam edeceğini bilemiyormuş gibi kıvrandı. "...ve çok korkunç bir şeye tanıklık ettim, yüce lordlarım. Nehirden bir adam çıktı!"

Charnel öfkeyle "Buna inanacağımızı mı sanıyorsun? Tanrılarınla dalga geçmeye nasıl cüret edersin, seni aşağılık yaratık!" diye kükredi. "Styx içine düşen tanrıları bile sindirip yutan bir ırmaktır!"

Zebani tanrıların gazabını üzerine çektiğini düşünüp olduğu yerde büzülerek "B-böyle bir saygısızlığa asla kalkışmam yüce lordum, gördüklerimi aynen aktarıyorum" dedi aceleyle. "Önce Styx'in kıyısına vurdu cesedi. Daha doğrusu ben ceset sandım, sonra hala canlı olduğunu fark ettim. Sürünerek kendini kıyıya çekti. Önce rengi bembeyazdı ve ölü gibiydi ancak zaman ilerledikçe normal bir insanın ten rengine döndü bedeni. Bunlara tanık olduktan sonra, emrettiğiniz üzere hızla buraya geri döndüm."

Kain, korkudan titreyen zebaninin üzerine yürüdü ve “Hemen gidip o adamı buraya getir, yoksa kanatlarını koparıp sana yediririm!” diye tehdit etti ancak bunu yapmasına gerek yoktu, iblis sunduğu rapor üzerine daha da öfkelenmiş iki tanrıdan bir an önce uzaklaşmak için Styx sularına bile dalabilirdi.

---

Cehennemde zaman kavramı yoktur, verilen emrin yerine getirilmesini sabırsızlıkla bekleyen ve süre uzadıkça gazabı artan Charnel vardır sadece. Birkaç iri yarı şeytan muhafız, aralarında sürükledikleri yarı baygın adamla birlikte taht odasından içeriye girdiklerinde iki yüzlü cehennem tanrısının sabrı henüz taşmamıştı; bu da emrin oldukça hızlı bir şekilde yerine getirildiğini gösteriyordu.

Getirilen adamın başı öne düşüktü ve uzun gri saçları yüzünden suratı görülmüyordu. İki kolundan sıkıca kavramış şeytan muhafızlar olmasa ayakta bile duramayacak kadar bitkin haldeydi ancak saçlarının telleri arasından belli belirsiz görünen parlak siyah gözleri vücudunun aksine güçlü bir yaşam ateşiyle yanıyordu.

"Bana Styx'ten nasıl çıktığını anlat, yaratık." diye emretti Kain. "Styx seni sindiremeyip tükürdü mü yoksa?"

Adam kısa bir süre sessiz kaldıktan sonra tanrıları huzursuz eden bir kahkaha attı ve "Hiç değişmemişsiniz, lordum" dedi başı hala eğik halde. "Geçen yüzlerce yıla rağmen espri anlayışınızın hala eskisi kadar bayat olduğunu görmek, her şeyin eskisi gibi olduğu izlenimini oluşturdu bende.”

Kain'in cam gibi saydam ve gözbebeksiz gözleri kısıldı, öyle öfkelenmişti ki "Ne cüretle!" diyebildi sadece.

Adam umursamaz bir tavırla kolunu kendisini tutan şeytan muhafızların pençelerinden kurtardı, ardından ayağa kalktı. Elini başına götürdü, saçlarını geriye attı ve gördüklerinin üzerine abartılı bir şaşkınlıkla Charnel'a baktı:

"Ah! Lordumun kardeşi Lord Charnel da buradaymış. Şaşırtıcı. İkinizin değil aynı ortamda, aynı boyutta bile bulunmaktan nefret ettiğinizi sanıyordum. Yoksa kardeşinizle iş birliği yapmak zorunda kalacak denli mi korkuttum sizi?"

Charnel, yüzü tanıdık gelmeyen adamı artık daha dikkatli inceliyordu. İki yüzlü tanrının biri yeşil, diğeri kan kırmızısı renkteki iki gözü de kısıldı şüpheyle:

"Kimsin sen? Kadim tanrılardan biri mi?"

Adam sırıttı.

“Tanıyamadınız mı hala lordum? Hımm, sanırım anladım. Şu anki görünüşüm sizi yanıltmış olmalı. Açıkçası ben de alışamadım ama bedensizlikten iyidir. Bir süre idare eder beni, sonra bir çaresine bakarım. Ancak görünüşüm değişmiş olsa da, gözlerimin değiştiğini sanmıyorum. Bu bakışları unutmuş olamazsınız. Siz beni kara nehre canlı canlı atarken aynen şimdiki gibi nefret dolu bir ifadeyle bakıyordum size." Adam başını kaldırdı ve simsiyah, gözbebeksiz gözlerini Charnel'e dikti. "Hala hatırlayamadınız mı lordum?”

Charnel bir an duraksadı, ardından yavaşça "Methedros," diye mırıldandı. "Emrinizdeyim lordum." diye yanıt verdi Methedros, yüzüne yayılan sinsi gülümsemeyi saklamaya gerek duymadan. Bunun üzerine önce Charnel'a, sonra Methedros'a baktı Kain gözlerine inanamayarak. Methedros kendisinin eski başkumandanıydı ve binlerce yıl önce cehennemin efendisi olmak için isyan çıkarmıştı, cehennemi ele geçirmeyi neredeyse başarıyordu da... Ama sonunda Kain ve Charnel tarafından tuzağa düşürülmüş ve Styx'e atılmıştı.

Kain "Beni tahtımdan etmeye çalışmış bir haindin sen," dedi soğukkanlı bir sesle. "Ve seni tekrar Styx'in derinliklerine göndermemem için hiçbir sebep yok."

Bu tehdit Methedros'u ürkütmüşe benzemiyordu, "Ama bunu yapmayacaksınız. Çünkü bana ihtiyacınız var, lordum" dedi omuz silkerek.

"Senin gibi birine neden ihtiyacım olsun?" dedi Kain, zor zapt ettiği öfkesini yansıtmamaya çalışarak.

"Styx içinde yüzlerce yıl geçirmek, bir tanrının bile karakterini şekillendirebiliyor." diye başladı söze Methedros ve başını eğdi hafifçe, düşüncelere dalmış gibi. "Eskiden çok açgözlü biriydim. Paralel evrenlerde yönettiğim onlarca yaşam kaynağı bana yetmemişti ve gözümü cehenneme çevirmiştim. Zırhlı kanogarlarımla ordularınızı yok ettiğim o keyifli günler sanki dün gibi, başarmama o kadar az kalmıştı ki..."

Tam o sırada Methedros, Kain ve Charnel'a baktı. İki tanrının da yüzünde hoşnutsuz bir ifade vardı ve onların bu hallerinden keyif almasına rağmen Methedros konuyu değiştirmesi gerektiğini hissetti. "Neyse. Nasıl ve neden yenildiğim konusu artık önemsiz. Lord Kain ve Lord Charnel, ikinizin de her zaman benim gibi bir komutana ihtiyacınız olacaktır." Methedros'un kuzgun karası gözlerinde bir şimşek çaktı. "...ve benim gibisini de bulamazsınız. Bulamayacağınızı biliyorsunuz. Tanrıları dize getirecek kadar kudretli ve yetenekli biri olduğumu ve cehennem ordularını yönetmemdeki dehamı bile bile benden vazgeçebileceğinizi sanmıyorum. Üstelik..." Methedros omuz silkti. "...artık cehennemi ele geçirmek istemiyorum. Ah, bu kararım sizi oldukça rahatlatmış olmalı. Merak etmeyin lordlarım, değiştim ve artık daha alçakgönüllü biriyim. Paralel evrendeki birkaç gezegene hükmetmek bana yetecektir."

Charnel ve Kain huzursuzca birbirlerine baktılar. Kısa süren bir sessizlik anı ardından Charnel "Pekala, Lord Methedros." dedi pes ederek. Kain de keyifsiz bir şekilde "Aramıza hoşgeldin yeniden, cehennemin başkumandanı Lord Methedros." diye selamladı Methedros'u.

Methedros sessizce iki tanrının önünde eğildi. Eğer tanrılara selam vermek üzere başını eğmiş olmasaydı, önüne düşen gri ve uzun saçları yüzündeki ölümcül tebessümü saklayamayacaktı.

Savaş Büyücüsü

2010-05-03T10:02:00.003+02:00

Dalgın, dalgın ateşi karıştırırken, dışarıdan gelen seslerle ilgisi dışarı kaydı Arion'un. Geniş çadırın içinden çıkıp seslere bakınca Mavi renk cübbe giymiş birkaç büyücünün bir askerle tartıştığını gördü. Yanlarına gidip "Ne oluyor burada? Bu gürültüde nedir?" diye sordu Arion. Asker, Arion'a selam verip "Bunlar büyücülermiş ve benim onların sandıklarını alıp büyücüler karargâhına götürmemi istiyorlar. Bende görevde olduğumu ayrıca hamal olmadığımı söyledim efendim." Dedi sinirli sesini Arion'a belli etmemeye çalışarak. Arion askere dönüp "Tamam asker, sen git. Ben hallederim." Dedi. Ardından da büyücülere döndü. "Burada herkes kendi eşyasını kendisi taşır beyler. Kimseye bir daha böy.." Genç büyücülerden birisi Arion'un lafını birden kesti ve sert bir sesle "Bizler savaş büyücüleriyiz anladın mı asker. Sıradan askerlerle bir mi tutulacağız yani! Bak senin sakalındaki kıllar kadar öldürücü büyü biliyorum ben!" dedi ve karşısındakini korkutacağını düşündüğü bir şekilde Arion'a dik dik baktı.

Arion, bir aydır tıraş etmediği sakalını karıştırmaya başladı. "Sakalım seyrektir delikanlı. Ve buna rağmen o kadar büyü bildiğini sanmıyorum." dedi umursamaz bir ses tonu ile. Mavi cübbeli büyücü duyduğu lafa sinirlenip bağıracaktı ki arkasındaki itiş kakış ve bağırma sesi ile irkilip geri çekildi. Kalabalığın arasından "Nedir bu böyle! İlerleyin hadi çıraklar! İşimiz gücümüz var." diye etrafa bağıran birinin hırıltılı sesi geliyordu. Büyücülerin arasından kısa ama oldukça şişman, kel bir adam geçti ve Arion'un karşısına geçti. "Benim çıraklarımı mı sorguluyorsun yarım kafa?" dedi Arion'u süzerek. Arion kısa adama bakmak için başını gereğinden fazla eğip "Bunlar senin çırakların mıydı eski dostum?" dedi gülerek. Büyücüler dostum lafını duyunca bir an duraksadı. Ustalarının dostu ile tartışmış olmaları biraz endişelendirmişti onları. Yaşlı büyücü kel kafasını kaşırken "Bunlar yeni başladı. Geçen savaşlardan sonra savaşmak için daha çok büyücü başvuruyor." Dedi ve kahkaha attı göbeğini tutarak. Arion da eski dostu ile gülmeye başladı . Ardından etrafındaki mavi cübbelileri süzerek "Savaş büyücüsü olduklarını söylüyorlar ama. Benim sakalımdaki kıllar kadar öldürücü büyü biliyorlarmış ayrıca." dedi. Büyücü göbeğini tutarak daha fazla kahkaha atmaya başladı. "Bunlar iki elinin parmakları kadar bile savaş büyüsü bilmiyorlar yarım dostum. Bir tek şu arkadan gelen sıska bir şeyler biliyor." Dedi ve diğer askerlerle gelen cübbesi çamurdan kararsa da kırmızı cübbe giydiği belli birini gösterdi. Arion geriden gelen sıska büyücüye bir an baktıktan sonra usta büyücüye geri yöneldi. "Görüşmeyeli ne kadar oldu? Otuz yıl?" yaşlı büyücü Arion'un sorusu ile eski günlere daldı bir an. "Karadağ surlarında idi dostum. Kulakların hala kafanda ise benim sayemde, unutma." Dedi ve keyifli bir kahkaha attı. Arion eski dostunun neşesinin yerinde olduğunu görünce keyiflendi "Nasıl unutabilirim eski dostum. Her görüşünde hatırlatıyorsun." Dedi ve oda gülmeye başladı. "Arion. Bu mavileri şimdi sana bırakıyorum. Onlara savaşta ne yapılacağını anlat. Ben kırmızı ile lordun yanına gideceğim. Delidir ama savaşta kafası iyi çalışır." Dedi ve gülerek kalabalığı yararak uzaklaştı.

Arion eski dostu uzaklaştıktan sonra çevresindekilere baktı. Biraz önceki hallerinden eser yoktu. Arion saçlarını toparlayıp atkuyruğu şeklinde bağlayınca büyücüler sivri kulaklarını gördüler. Karşılarındaki bir yarım elfti. Daha sonra etrafında çember yapmış büyücülere ders anlatır bir tonda "Beyler, öncelikle size bir şeyi anlatmam gerekiyor. Her yerde savaş büyücüsü olduğunuzu söylemeyin. Birinci sebebi, savaş büyücülerini her yerde sevmezler. İkincisi, savaş büyücüleri cübbelerle ayrıldığınız gibi ayrılan bir gruptur. Cübbe değil zırh giyerler." Deyip çadırların yanında sıra ile dizilmiş üzerinde alev desenleri işlenmiş zırhları gösterdi. "Sizler mavi cübbeli olduğunuza göre bu sözü kullanamazsınız. Bilmeyenlerin yanında bir şey fark etmez ama büyücüler konseyinde derseniz size ağızlarını dahi açmadan gülerler" dedi hafif alaycı bir sesle. Bu arada mavi büyücülerden birisi " Ama Mavi cübbelilerin büyük ustası Vester savaşlarda savaşmıştır." Dedi Arion'un yanlışını yakalamanın övüncü ile.. Arion derse devam eden bir hoca sakinliği ile "Evet Vester savaşlarda savaşmıştır. Hatta büyük yıkım savaşında aynı safta savaştık. Ama o asla bir savaş büyücüsü olduğunu söylememiştir. Savaş büyücüleri cephe saflarında genelde en önce çarpışırlar. Savaşlara katılan büyücüler ise savaş alanına yakın yerlerde büyülerini örerler. Savaş büyücüsü olmak için alev topu büyüsü örerken bir yandan da kılıç savurmalı ve bunu etrafınız sizi düşman sarmışken yapmanız gerekir. Aradaki farkı anlamışsınızdır sanırım." Dedi ve arkasını dönerek yürümeye başladı. Yürüyüşünü duraklatıp başını çevirdi "Beyler, sizler annelerinizin yada ustalarınızın bir numarası olabilirsiniz. Ama burada çuvaldaki pirinç tanelerisiniz. O yüzden eşyalarınızı sırtlanın ve pergelleri açın. Daha yapılacak çok işiniz var."

İş hiç bitmez...

2010-04-14T22:33:00.007+02:00

Gözlerini açtı ve koca salonu hızlıca taradı Profe. Salon şehirdeki pek çok önemli kişiyle doluydu. Soylular, prensler, büyükelçiler, toprak beyleri ve zenginler.. "İş hiç bitmez" dedi kendi kendine ve eşlik ettiği Kardasyan Büyükelçisi ve Kralın ortanca oğlu Prens Levo'ya baktı. İyice sarhoş olmuş bir şekilde etrafındaki bayanlara kur yapmaya çalışıyordu. "tam kıvamına" dedi prense bakarak "babası büyük kral gelse bile fark etmez." ve salonun ilerisindeki ilk hedefini gördü. Salonun ortalarında sohbet eden bir grubun içinde biten şarabını tazeleten Nidya büyükelçisini gördü. Rusalılarla problemleri vardı bir süredir. Hızla büyükelçiye doğru ilerledi ve yanına yaklaştı. Sefirin yanına geldiğinde koluna çarptı ve elindeki şarap bardağını devirdi. "Özür dilerim efendim, benim hatam" deyip iyice yere eğildi Profe ve oradan uzaklaştı. Şarap dökülmüş pelerinine bakıp yakınırken şarap servisi yapan garsonu buldu. salonun girişinin iki yanında bulunan devasa vazoların arkasına gizlenmiş hzmetli geçidinden mutfağa doğru iniyordu. Kalabalığın arasından sıyrılıp geçide girdi ve meşalelerle aydınlatılmış dar merdivenlerde garsonu yakaladı. Garsonun kafasının arkasından tutup dar yolun duvarlarına sertçe vurdu ve merdivenlerden gürültü ile yuvarlanışını izledi. "Amatörler" dedi garsonun tabağından bir kadehi son anda yakalayıp zehir kokusundan yüzünü buruşturduktan sonra .. Şarabı merdivenlere döktüğünde çıkan tıslama seslerine aldırmadan merdivenlerden yukarı çıkmaya başladı.

Geçitten tekrar ana salona çıktığında etrafı tekrar kolaçan etti. "Sırada ne var" diye düşünürken bahçeye açılan büyük balkon yakınında kırmızı ünüformasının üstünde mavi savaş nişanları taşıyan bir Harkon lu gördü. Nişanlar arasında gördüğü ölüm armasını fark edince adamın süikastçılar loncasından olduğunu anladı. "Kurallarınızdan asla vazgeçmezsiniz değil mi?" dedi mutlu bir şekilde. Altınşehir lordunun çekişmede olduğu Karşehir beyinin yanına yaklaşırken kolunun yeninden parlak birşey çıkarttığını gördü.

Süikastçi ince sırlı bir kama* çıkartmış ve etrafına fark ettirmeden Karşehir beyine yaklaşıyordu. Profe adamın yanına yaklaştığında balkon yakınında sohbet eden Bey ve misafirlerine yalnızca birkaç kişi vardı. Son anda yetişen Profe süikastçinin boynu ile omzu arasındaki bir damarı skıp adamı bayılttı ve kimse fark etmeden koluna girip balkona götürdü. Balkon altındaki ağaçlıklara bakıp bir anlık sakinlikte adamı aşağıya attı. sarayın güzel manzarasını çıkartırken ev sahibesinin iç bahçede birileri ile görüştüğünü fark etti ve lazım olur diye aklının bir köşesine kaydetti.

Şölene tekrar söndüğünde Yıldız Kumandanının kendisini izlediğini fark etti. Yanına yaklaştı ve selam verdi. "Nasılsın Profe? Gecen nasıl geçiyor?" diye sordu doğrudan. salondaki insanlar birbirlerine yaltaklanmak ya da nefret etmek için o kadar meşguldüler ki baş muhafız ile muhafızın görüşmesi kimsenin dikkatini çekmemişti. "Teşekkürler efendim, eğlenceli bir gece." dedi alaycı bir şekilde. baş muhafız Profenin üzerindeki tören kıyafetine bakıp. "Biliyor musun, Bir Kardasyan tören kıyafetinde o kadar madalya ve nişan vardır ki üstünde bir cüce savaş baltası taşısan dikkat çekmez. Yakışmış sana." dedi ve bardağındaki Asporia şarabından büyük bir yudum aldı. "Profe, yanlışım varsa düzelt beni ancak bu gece beni koruman gerekmiyor muydu acaba?" dedi baş muhafız salondakilere bakarken. "Sizi koruyarak becerilerinize hakaret etmek istemedim efendim" dedi Profe seri bir şekilde. Yıldız komutanı ona dönüp neşeli bir şekilde "Haklısın, aferin." dedi ve gülen bir yüzle Simra prensesine selam verdi. "Dikkatini kaybetme Profe." dedi kulağına yaklaşıp. " Bu salondaki en tehlikeli kişiler Simra2lı kızlardır. İnsanın aklını başından alıveriyorlar." dedi ve hemen ardından "Seninle görüşmek güzeldi evlat. Devam et, sonra görüşürüz." dedi ve Karşehir Beyini selamlayıp sohbet etmek için uzaklaştı. Profe etrafta dolaşan hizmetkarlardan birinden bir bardak Asporia şarabı aldı ve kalabalık şölen salonuna bakıp "İş hiç bitmez" deyip tek dikişte içtikten sonra kalabalığın arasına tekrar daldı..

* Sırlı Kama: Genelde süikastçilerin tercih ettiği bir bıçak cinsi. Bıçaklanan bünyede dış kanamayı önleyen bir madde ile kaplıdır. Şahıs saldırıya uğradığını anlamadan saatlerce ayakta kalabilir ve "yorgun" olduğu gerekçesi ile oturduğu zaman ölür.

2010-03-18T15:17:00.003+02:00

Benim yeni küçük dünyam

2010-02-09T00:31:00.003+02:00

Küçük dediğime bakmayın. Aslında büyük, hatta kocaman.. Yeni bir dünyaya indim sanki resimdeki minik ve küçük metal parçası ile. İfade ettiği şeyler hiçbir ölçü birimi ile belirtilemeyecek kadar büyük. Sonsuz bile tanımlamada yetersiz kalıyor aslında...

Benim küçük yeni dünyam hoşgeldin :D

Gece Ziyareti

2010-01-23T17:26:00.002+02:00

Handan çıktıktan sonra sallana sallana boş sokaklarda yürümeye başladı Telrik. Arkadaşları ile içmeye gitmişti ve zaman su gibi akmıştı. Yolda ilerlerken devirdiği bir su fıçısına küfrettikten sonra "Biraz fazla kaçırdım bu akşam galiba" diye söylendi kendi kendine. Fıçıdan sonra dengesini sağladığına kanaat getirdiğinde tekrar yola kolyuldu sendeleyerek. Handan birkaç sokak ilerledikten sonra gittiği yolun üzerinde birkaç karaltı gördü. Biraz ilerledikten sonra sarhoş gözleri ile ne olduğunu anlamaya çalıştığında biri çok uzun iki kişinin kımıldayan bir yığını yerde çektiğini fark etti. Gördüğü şeyden sonra ne yapacağını bile düşünmeden yan sokaklardan birine girdi ve sarhoş halinin el verdiği hızda oradan uzaklaştı Telrik. Tortu gibi bir liman şehrinde böyle bir olaya karışmanın tek bir sonucu vardı, oda ölümdü...

Telrik'in gördüğü iki adam ve yerdeki hareketli yığın olarak algıladığı kişi şehrin karanlık ara sokaklarından birine girdi hemen.. Yerdeki kişiyi sürükleyen adam pahalı kumaşlar giymiş soyluyu sokak başındaki duvara doğru sertçe itince adam acı ile inledi.. "Ne olur bırakın beni. Limanda birsürü gemim ve malım var. Beni bırakısanız istediğinizi veririm size." Yerde karşısındakilerin ayaklarına kapanıp yalvaran Halta karnına yediği sert bir tekme ile yığılıverdi.. "Görüyor musun uzun boylu dostum, şehrin en zengin ve asil insanı bile iş hayatı olunca bir köle ile aynı ruha giriyor. Başka türlü farkı fark edemiyorlar" dedi ve ardından Halta'nın suratına sert bir yumruk attı. Uzun boylu adam bu yumruktan sonra eşlik ettiği yoldaşını bileğinden yakaladı "Ne yapıyorsunuz siz böyle! Elsar Yeter! Adamı öldüreceksiniz neredeyse!" diye bağırdı. Sesi gecenin karanlığında dar sokaklarda yankılanarak dağıldı.. Elsar kukuletasının altından sinirli gözlerle karşısındaki uzun adama baktı. Kalın siyah pelerininin altından dahi giydiği zırh kolayca belli oluyordu. "Sayın lordum" dedi bileğini adamdan kurtararak. "Burası Boesen tapınağı, bu adamda baş rahip değil" dedi yerdeki adamın karnına sert bir tekme indirirken. Elsar korkulu bakışlarla yaında konuşanlara bakan Halta'ya eğildi ve "Konuşmaz ise acı ile öleceğini bilmeli" dedi kararlı bir ses tonu ile. Halta bu söz ardından sert bir tekme yemiş gibi inledi ve yere kapaklandı. "Peki konuştıktan sonra?" diye sordu uzun boylu şövalye. Sesi Elsar'ın tepkilerinden dolayı endişeli idi. "Onu daha düşünmedim" dedi Elsar neşeli bir ses tonu ile.

Yerde yatan adamın göğsüne dizini bir pençe gibi indirdi ve çizmesindeki ince kamayı adamın boğazına dayadı. "Şimdi, söyle bakalım tüccar efendi. Boesen Şövalyeleri nereye götürüldü? Tek yanıt hakkın var ve yanıt" bilmiyorum " değil." dedi. Konuşurken kurduğu her kelimede kamayı Halta'nın boğazına biraz daha bastırıyordu. Halta korkudan ağlayarak yanıtladı" Tamam, tamam. Ne olur öldürmeyin beni.. Onları Releant'a götürdüler. Ama sonrasını gerçekten bilmiyorum. Ne olur bırakın beni." diye yalvardı. Bir kaç nefes sonra bir yanıt alamayınca gözlerini korku ile açtı ama sokakta kimsecikler yoktu..

İkili ara sokaklarda hızla ilerlerken şövalye "Yaptığınız hiç doğru bir hareket değildi Elsar Bey. Kurallara uygun olarak sorgulamalıydık." dedi azarlayıcı bir ses tonu ile. Elsar hızlı adımlarla oradan uzaklaşmak ve yanındaki kural budalası ile uğraşmak istemiyordu ama soruyu yanıtlamazsa adamın susmayacağını anlayınca durdu ve adamın karşısına geçip "Eğer arkadaşlarınızı kurtarmak istemiyorsanız bunu hemen söyleyin beyim. Yoksa burada işler böyle yürür ve buna gösteriyorsanız lütfen yola benimle gelmeyin!" Bu ani ve sert tepki ile bir an şaşıran şövalye szünü bitirir bitirmez hızla yürümeye devam eden Elsar'a yetişti "Bu tepkiyi neden verdiniz acaba? Bana arkadaşlarımı bulma görevinde size yerdım etmem emredildi ve görevimi yerine getireceğim." dedi kararlı bir ses tonu ile. "Şövalye,Raleant'a gidiyoruz. Neresi olduğu hakkında bir bilginiz var mı acaba?" diye sordu sinirli bir ses tonu ile. Şövalye Elsar'ın sorusuna hayır manasında başını salladı. Elsar "ahmin etmiştim" şeklinde bezgin bir baktı karşısındaki adama. "Hırsızdiyar adını duymuşsunuzdur ama artık değil mi?" dedi hafif bir alay tonu ile. "Releant, Hırsızdiyar'ın buradaki adıdır." dedi ve yoluna hızla devam etti. Karanlıklar arasında kaybolurken Elsar'ın aklında bu yolun şövalyesiz bile yeteri kadar uzun ve zor bir yol olduğu geçiyordu...

Sandık

2010-01-13T11:35:00.004+02:00

Geminin burnunda oturmuş önündeki karanlık havayı ve çalkantılı denizi izliyordu muhafız. Gece büyük bir fırtına birden kopmuş ve gemiyi bir ceviz kabuğu gibi sallamıştı.. Denizciler gemiyi onarmaya çalışırken oda geminin burnundaki şahin şeklindeki oymanın yanında oturuyordu.. Yolculuğunun sonunu beklerken yükseklerden bir şahinin çığlığını duydu. Kolunu kaldırdı ve şahin sert bir dalışın hemen ardından muhafızın koluna kondu..

Muhafız cebinden bir parça kurutulmuş tavşan etini şahine verdi. "Aferin Fioni, aferin. Böyle bir havada zor bir uçuştu" Fioni bir çığlık attı hafif bir tonda.. Muhafız şahinin başını ve gagasını okşarken gözü uzaklara dalmıştı. "Ama mesajı iletememişsin gördüğüm kadarı ile. Kraliçeyi bulamadın mı?" Şahin kanatlarını açıp ürkütücü bir çığlık attı sorunun ardından. "Sadece şakaydı dostum. Sadece şaka" dedi ve bir parça et daha verdi kolundaki arkadaşına.

İleride kara hala gözükmemişti. Aslında geceki fırtınadan dolayı baya bir sürüklenmişlerdi ve yerlerini hala tam olarak bilmiyorlardı. Muhafızın ise iletmesi gereken önemli bir kargosu vardı.. Sandık sahibine ulaştırılmalı ve teslim edilmeli idi. Fioni yi geminin yelken direğine doğru gönderdikten sonra muhafız boynunda asılı duran anahtarı çıkarttı ve dikkatlice incelemeye başladı.. "Sandık ve içindeki sahibine ait." dedi dalgın gözlerle..

Sevdiği, değer ve önem verdiği şeyler için emek harcayan herkese....

Soygun

2009-08-21T16:00:00.006+02:00

Karanlık, Hırsızdiyar'ın üstünü kara bir perde gibi örtmüştü. Ne ay, ne de yıldızlar aydınlatıyordu yeryüzünü. Sonbahar serinliğinde sıcak evleri ve hanları dolduran insanlar sokakları boşaltmıştı. Şehrin ana kapısından içeri giren iki atlıyı bu yüzden gören olmadı, görenlerde pek dikkat etmedi. Atlılar karanlık içinde mangallarda yanan odunların aydınlattığı caddeden ara sokaklarda gözden kaybolduklarında da kimse ark etmemiştı bu sıradan iki yabancıyı. Yağmur öncesi serinliğinde, karanlık ve serin sokak aralarında dolaşan atlılardan birisi sola döndü. Diğer atlı ise bir an durup onu izlemeye devam etti.

"Usta, doğru yoldayız değil mi?” diye sordu geriden gelen atlı sessizce. “Gittiğimiz tarafta uygun bir yer yok çünkü." Fısıltıyla ve dikkatlice konuşsada sesinde bir titreme belli oluyordu. Öndeki atlı keskin bir ses tonu ile "Merak etme nereye gittiğimden eminim." dedi. Ustasının keskin sesinden sonra büzülmüş gibi hissetti kendisini. Zira ustasının sesi hiç normal zamanlardaki gibi neşeli çıkmıyordu. "Ama usta buralardaki evler sıkı korunurlar." Dedi içinde topladığı cesaret ile. Usta atını durdurdu ve çırağının iyice yanına gelmesini işaret etti. "Evet, buradaki evler Hırsızdiyar şehrindeki en iyi korunan yerlerdir. Sıradan bir çırak için buralar kesinlikle uygun değiller. Ama sen sıradan bir çırak değilsin, benim çırağımsın. Bu da senin sıradan sınavlara tabi tutulmamanı gerektirir." Dedi ve atını tekrar sürdü. Meks yıllardır ustasının yanında çıraklık yapıyordu ve bu gece onun kalfalık sınavı idi. Zor bir sınav bekliyordu ancak Hırsızdiyar’daki bir lüks evi soymak onu korkutuyordu.

Derin bir nefes alan Meks cesaretini topladı ve ustasının girdiği karanlık sokağa girdi. Ustasının yanına geldiğinde ustası atının sırtındaki çuvalı omuzlamış onu bekliyordu. Yüzünde gördüğü neşeli hareket ise işe başladıklarının belirtisi idi. Ustası ne zaman böyle gülse zor bir işe girişeceklerinin ve başlarına bin türlü olayın geleceğinin göstergesi oluyordu. Meks ustasının atının yanına vardığında atından indi ve çuvalının içindekileri kontrol eden ustasına baktı. Ustasında şehre girdiklerindeki sertlik ve soğukluk kalmamıştı artık. Sakin bir ses tonu ile “Meks, eşyalarını al ve atları serbest bırak. Bizi nerede bulacaklarını bilirler merak etme.” Diyerek çırağını yanına çağırdı. “Usta bana ne yapacağımızı söyleyecek misin artık?” dedi Meks ustasının yanına vardığında. “Sınav öncesi çırağa birşey denmez bilmiyor musun sen?” dedi gülerek ve Meksin kucağına garip bir elbise bıraktı. “Al, bunu sıkıca giy.” Dedi ve çuvaldan bir tane daha çıkartıp giyinmeye başladı. “Meks, çantanda yiyecek birşeyler var mı?” Meks sınav heyecanı ve giymeye çalıştığı garip elbise ile boğuşmaktan ustasını anlamamıştı. “Yemek Meks, yemek.. Handa iken keşke yeseydim, şimdi çok acıktım biliyor musun?” dedi. Meks, aklından ceylan kızartması geçiren ustasının yüzüne anlamsız bir şekilde bakarken bir yandan da elbisesini kapatmaya çabalıyordu. Ustası yanına geldi ve elbisesini kapatmasına yardım etti. Ardından da başına elbisenin son parçası olan dar başlığı geçirdi. Üzerindeki garip giysi yüzünden iyice rahatsız olan Meks hocasına halini anlatabildiğini düşündüğü bakışlarla “Neden bunları giymek zorundayız? Hiç rahat değiller. Hareket etmemi bile engelliyorlar.” Diyerek sitem etti. Ne yapacaklarını bilmemek, başlarına ne geleceğini kestirememek üstüne bu dar ve insana ızdırap veren elbise çok gelmişti. "Eğer bunu giymezsen gideceğimiz yerde gözleri kapalı olarak yirmi metreden senin yerini bulurlar." Meks ustasının laflarına bir anlam verememişti "Niye ki usta?" diye sordu merakla.Kafasında, bu elbiseyi neden giydiklerini çözmeye uğraşıyordu. Ustası ayağı ile yerdeki oluklu taşın yanına sertçe vurdu vetaş kapak vurduğu yerden açıldı. Kapak açılınca etrafı berbat bir koku sarmaya başladı. “Lağım çukuru bu” dedi Meks. Yüzü neredeyse kapalı maske arkasından bile suratındaki ifade anlaşılabiliyordu. Ustası elbiselerin ne işe yarayacağını anlaması için "Bu koku ve pisliğin içinden bunlarsız geçtikten sonra, yetmiş yaşındaki bir yaşlı insanın burnu bile seni yakalayabilir. Şimdi iş başına" Dedi ve Meksi karanlık ve pis kokan deliğe doğru ittirdi, peşinden de kendisi atlayıp kapağı geri kapattı.

"Usta burası iğrenç kokuyor. Niye buradan gidiyoruz ki? Daha iyi ve kokmayan yerler bulabiliriz." Meks kusmamak için kendini zor tutuyordu. Önden giden ustası yollarını bulmaya çalışırken "Silvan'ın muhafızları da senin gibi burun büküyorlar bu kokuya ve bu yüzden burayı kontrol etmiyorlar." Dedi ve karanlıkta bile belli olan bir şekilde sırıttı. Meks’in gözleri ustasının sırıtışı gibi karanlıkta belirivedi birden "Silvan'ın malikanesine mi gireceğiz? Katiller Loncası Sözcüsünün evine? Ama oraya girmek intihar!" "Bana çırak olmakta öyle evlat" dedi ustası ve yoluna devam etti. “Burası iğrenç. Bir daha öldürseler böyle bir yere girmem” Dedi Meks. Nefes almamak için çabalıyordu. "Bende ilk kez lağım içine girip yürüdüğümde aynı sözleri söylemiştim biliyor musun ... Ve şimdi fark ettim, ben gerçekten çok açım." Ustasının böyle bir yerde bu kadar rahat acıktım demesine dayanamadı Meks. Yüzü gittikçe yeşile dönmüştü "Burada denilecek laf mı bu şimdi bana!" dedi öğürmesini bastırmaya çabalarken "Dur aklımı karıştırma şimdi.” Dedi ustası aldırmadan. “Dört, beş, hah altıncı geçit.Bundan sonraki kanal bağlantısı kapağından yukarı çıkacağız."

Kanal bağlantısına geldikten sonra Meks dikkatlice kanalın kapağını açtı ve etrafı kolaçan ettikten sonra yukarı çıktı, başındaki başlığı çıkarttıktan sonra derin bir nefes alıp yere uzandı. Kendine geldikten sonra ikili üzerlerindeki kokan ve ıslak giysiyi çıkartıp çıktıları kanala attılar ve kapağı kapattılar. Meks bulundukları deponun tavan altı penceresinden dikkatlice dışarı baktı. "Kimseye belli etmeden girdik. Peki şimdi ne yapıyoruz? Ve en önemlisi nasıl dışarı çıkacağız?" Diğer pencereden etrafı gözetleyen ustasını memnun bir ses tonu ile “Bir adım sonrasını düşünmek güzel bir harekettir” dedi. "Konağın diğer tarafında bahçe eşyalarının konulduğu bir depo var." Dedi ve çantasından ufak bir kağıt çıkarttı.

"Bak biz şuradayız bodrum deposu, sol taraf. Gideceğimiz yer ise şu üçüncü kat planındaki hava bacası. Koridordan yukarıya doğru merdivenlere, oradan da hava bacasına giden ara koridora geçeceğiz. Alacağımız eşya şu büyük odanın ortasında, yerden beş metre yukarıda, desteksiz, asılı bir şekilde duruyor ve bizim için ulaşmanın tek yolu üst taraftaki hava bacası. İşimizi bitirince geldiğimiz ara yoldan çatının sağ tarafına geçeceğiz. Kimseye belli etmeden buraya kadar ulaşabilirsek çıkışa bir adımımız kalmış oluyor. Bu noktadan sonra ise işimiz hıza bakıyor. Bahçedeki muhafızlar ve köpekler yüzünden bahçeye inemeyiz, o yüzden direk bahçe dışına çıkacağız. Çatıdan dış duvara dayalı olan deponun olduğu yere uygun bir anda okla ip atacağız ve hemen ardından iple deponun üstüne kayacağız. Deponun çatısı ile bahçe duvarının üstü arası iki metre civarında. Bizim için geçmesi kolay olur. Orada atlarımıza biner ve hızla saklanacağımız hana gideriz.” Dedi ustası ve Meks’in sorusu olup olmadığını sorarcasına yüzüne baktı. Kafasında planı gözden geçiren Meks hissiz bir sakin bir ses tonu ile "çatıya çıkamazsak, ya da çatıdan depoya geçerken fark edilirsek? Bu durumda ne yapacağız usta?" "Öyle bir şey olmamasını umalım.” Dedi ustası “Ama eğer olursa, işte o zaman gizli meziyetlerimiz olup olmadığını öğrenme fırsatımız olur." Dedi ve hafifçe güldü.

Meks bir daha pencereden dışarı baktı ve etrafı bir daha inceledi. Köpekleri, muhafızları ve ellerinde taşıdıkları devasa baltaları gördü. Gölgelerin arasında dışarıyı izlerken "Umarım bir aksilik çıkmaz usta. Çok zor bir sınav bu. Başarılı olamama ihtimalim yüksek değil mi?" Ciddileşen ustası Meks’in yanına geldi ve omzundan tuttu. " Evet biliyorum, büyücülerin sınavları kadar zor olacak. Sıradan bir sınav değil bu dediğim gibi. Büyücüler yaptıklarını sanat olarak kabul ediyorlar. Bizim işimizde bir sanat ve onlarınki si kadar olmasa da bilmeyenlerin elinde tehlikelidir. En baştada yapan için. Ama unutma, hiçbir kilit açılamaz olmayacağı gibi hiçbir sınavda geçilemez değildir." Dedi ve deponun kapısını dikkatlice açıp süzülürcesine dışarı çıktılar.

Karanlık koridorda sessizce ilerlerken Meks durdu ve ustasına ilerideki kapıyı gösterdi. Ağzı ile "korumalar" dedi ustasına. İlerideki koridorun yanındaki büyük kapının bitişiğindeki bir oda da oturan zırhlı korumaları gördü. Bir masanın etrafında oturmuş, içki içip sohbet ediyorlardı. Koridorda korumalara gözükmeden geçebilecekleri bir aralık buldular. Geçecekleri sırada Meks ustasının fısıltılı sesi ile durdu. "yemek" dedi ustası ve korumaların odasının yanındaki mutfağa doğru yavaşçailerleyip, yavaşça içeri süzüldü. Meks’in şaşkınlıktan fal taşı gibi açılmış bakışları arasında ustası, korumaların odasına açılan kapıdan rahatça görülen tezgahın yanına kadar süzüldü ve dikkatlice tezgahın üzerinden birkaç elma ve birkaç tane tavuk budu aldı. Geldiği sessizlik ile geri döndükten sonra aldığı butlardan birisini Meks’in eline tutuşturdu. Şaşkınlık içindeki Meks kendine gelir gelmez yollarına geri koyuldular.

Konağın içinde yapılan gizli koridorlar ve merdivenler, konakta çalışan hizmetlilerin ev sahiplerine gözükmeden konak içinde gidip gelmelerini ve işlerini görmelerini sağlıyordu. Aynı şekilde ikilinin de ev sahiplerine gözükmeden işlerini yapmak için yukarı katlara çıkmalarını sağlamıştı. Üçüncü kata çıktıktan sonra Meks ana koridor'a açılan kapıdan dışarıyı kontrol etti. Silvan evinin içinde gürültülü zırhları ile dolanan muhafızlar istemediği için konak içinde sadece birkaç tane koruma dolaşırdı ve şu an bulundukları yerde değillerdi. Biraz bekledikten sonra Meks’in yerine öne geçen ustası kapıyı açtı ve koridoru kolaçan ettikten sonra birlikte dışarı çıktılar. Karanlık gölgeler arasında biraz ilerledikten sonra büyük, ahşap oymalı bir kapının önünde durdular. İçerisinin boş olup olmadığını anlamak için dikkatlice kapıyı dinlediler, boş olduğuna emin olunca da kapının kilidini açmaya başladılar. Kapının kilidini açmaya çalışırken Meks bir yandan da etrafı kontrol eden ustasına "buradan mı gireceğiz odaya" diye siye sordu fısıltılı bir ses tonu ile. Koridordan gözlerini ayırmadan "Buradan tepedeki bacaya ulaşacağız. Kasa odasına bu odadan başka geçiş yan yolu yok." dedi ustası.Kilidi açıp içeri süzüldüler hemen. Girdikleri oda Silvan'ın yaptığı büyük işlerin hatıralarını sakladığı bir anı odasıydı. Yaptığı büyük yağmalardan topladığı eşyalar, ya da öldürdüğü insanlardanaldığı hatıralar (ki bu hatıralar arasında öldürdüğü insanların kafaları veya yüzüklü parmakları da vardı) saklıydı. Odadaki hatıralara fazla dikkat etmeden odanın tavanında bulunan kapağayöneldiler. Sıradan biri için fark etmesi imkansız olan kapak, iyi bir işçiliğe sahip olsa da deneyimli hırsızlar için “buradayım” diyordu. Kapağa yönelen Meks’in kolundan tutan ustası "Dikkat et, büyük ihtimal tuzaklıdır." Diye fısıldadı. Heyecanlı çırak kemerinden çıkarttığı bir aynalı çubuk ile kapağın aralığından içeriye göz uzattı. "kapağın üzerinde, mazgal kilitlerine takılı iki tane yay var." Dedi. Ardından da kemerinden iki tane klips çıkartıp dikkatlice kapağın mazgalından içeri soktu. Klipsleri yerleştirdikten sonra kapak kilitlerine takılmış olan ipleri sabitledi. Gerginliklerini kontrol ettikten sonra bu sefer çantasından bir makas çıkarttı ve ipleri yavaşça kesti. Meks rahatlama ile derin bir nefes verdikten sonra "Tamam" Dedi ve kapağın kilitlerini dikkatlice açtı.

Kapaktan içeri girdikten sonra etraflarını incelediler. Burası çatı katının kapalı bir bölmesi idi ve girdikleri kapak ile ilerlerindeki başka bir kapak dışında boştu. Meks etrafa bakmaya devam ederken ustasının "Lanet!" diye küfrettiğini duydu. "Planı veren adamı bir yakalayayım kulaklarından surlara çivilemezsem." Diye söyleniyordu. Bir şeylerin planlara ters olduğunu anlamak için alim olmak gerekmiyordu. Meraklı bakışlarla ustasının bir açıklama yapmasını bekledi. Ustası ev planını tekrar çıkarttı "Buradan çatının sonuna kadar giden bir yol olması gerekiyordu! ama yok. Onun yerine koca bir tuğla duvarı var! Ve bu, bizim kaçış planımızı geçersiz kılar!" dedi sinirli sinirli. Gözlerini kapatan usta derin birkaç nefes aldı ve "Tamam bakalım ne yapabiliriz. Geldiğimiz bu kapaktan tekrar aşağıya iner ve koridordan ilerleyip kat sonuna gideriz. Atların bizi beklediği depoya doğru ipimizi atarız ve hızlıca süzülmeyi deneriz.” Dedi. Bir çözüm yolu mutlaka bulunmalıydı. “Depo yüksek olduğu için ikinci kattan depoya doğru kayamayız." Dedi düşünceli bir tonla. Meks çözüm yolu bulmak için düşünürken "Geldiğimiz yoldan geri dönsek?" diye önerdi. Hizmetçi koridorları buraya gelirken işlerine yaramıştı. Ustası kafasını salları "Olmaz. Geldiğimiz yere gitmek için o yolları bir daha aşamayız. Konakta yemek saati yaklaşıyor ve o yol şu anda vızır vızır hizmetli kaynıyordur." Çenesini kaşıyan Meks "O zaman önce esas işi halledelim. Sonra çıkışı düşünürüz. Nasıl olsa bir çıkış planımız yok şuan." Dedi Ustası onaylarcasına bakıp "Haklısın." Dedi ve hafifçe gülümsedi. İkili beraber ikinci kapağa doğru ilerledi. "Usta, sence buda tuzaklı mıdır?" diye sordu Meks. Ustası "Bu senin sınavın. Kilitler, tuzaklar, korumlar senin işin. Bana güvenme, bak planım ters tepti." Dedi ve gerekmedikçe karışmayacağı belirtircesine ellerini kaldırıp hafifçe geriledi.

Kapağın karşısında tek başına kaldığını anlayan Meks hafifçe dudağını ısırdı ve kapağın yanına oturdu. "Tamam. Şimdi kapak temiz gözüküyor, zehirli madde belirtisi yok. Üst tarafta tuzakta yok. Peki kapağın altında ne zar?" diye kendi kendine söyleniyordu. Sonra yere hafifçe uzandı ve kapağın kilidini açtı. Kilidi açtıktan sonra kapağı hafifçe araladı ve içeri baktı. Ustasına dönerek " temiz gözüküyor." Dedi. Kapağı açmaya çalışacaktı ki ustası kapağı tuttu ve açmasını engelledi. Sınıfta ders veren bir hoca edasıyla parmağını salladı "Böyle özel bir şeyi çalarken daha dikkatli ol." Dedi ve Terlemeye başlamış çırağının yanına oturdu. Yerden bir parça toz aldı ve hafif aralık olan kapaktan içeri doğru fledi. Toz kapaktan içeri dağılınca kapağın hemen altında, gergin olmayan, çok ince iki ip duruyordu. Yaptığından hoşnut bir şekilde "İyi tahmin. Örümcek ipleri" Dedi kendi kendine. Meks “Nereden biliyordun bu ipleri?” diye sordu beş yaşındaki çocuk merakı ile. "Tahmin” dedi ustası elindeki toz artıklarını silerken. “Daha önceden başıma gelen bir olay aklıma geldi birden. İyi ki ilk kapakta yoktu bu tuzaktan." Dedi ve hafifçe güldü. "Bu işler akılla birlikte şansa da bakar evlat. Ama her insan şansını da kendisi yaratır bunu da unutma." Dedi ve göz kırptı. Kapağı sabitleyen ustası "Bak bu bir şans işte” dedi ince ipleri gösterip “tuzağı kuran buradan kurmuş ipi. O yüzden ip, kapak tamamen açılınca geriliyor ve tuzağı harekete geçiriyor. Rahatça kesip işimize devam edebiliriz." Dedi ve ipi kesip kapağı açtı.

Kapak açılınca ikili aşağıya baktılar. Kapaktan yere kadar dokuz metrelik yuvarlak, kuyu benzeri bir oda vardı. Odanın tam ortasında yerden birbuçuk iki metre yukarıda, hiçbir yere bağlantısı olmadan büyü ile havada asılı duran bir kaidede siyah adamantinden yapılma ufak bir sandık duruyordu. Çırağına dönüp, "Evet, şimdi ne yapıyoruz?" dedi usta neşeli bir sesle. Meks yerden bir avuç toz alıp aşağıya doğru serpti. Tozu serpince kuyunun içinde, kuyuyu boydan boya geçen birçok örümcek ipi kalınlığında ip belirdi. Çırağının yaptığı hareketi beğenen ustası gülümsedi ve "Bu örümcek ipleri ile yapılan tuzaklar çok pahalıdır. Çok zenginler veya sakladığı şeyler kıymetli olan insanlar yaptırır." Dedi ancak lafı midesinden gelen bir ses ile kesildi. "Meks, sen aşağıya inmek için makara ve ipleri hazırla bende şu gürültü kaynağının icabına bakayım." Dedi ve sırt çantasını açıp konağın mutfağından aşırdığı yiyecekleri kurcalamaya başladı. "Usta çok sakinsin. Böyle bir durumda yemeği düşünüyorsun." Dedi Meks makarayı uygun bir yere takarken. "Tam tersi dostum, stresten dolayı midem bu halde. Ve bu gürültüyü susturmazsam yakalanma tehlikesi içine gireriz." Dedi ve çantasını kurcalamaya devam etti. Çantasından bir tavuk budu çıkarttığı sırada Meks düzeneği hazırlamış ve ipi kemerine takmıştı. "Ben hazırım." Dedi kendinden emin bir ses tonu ile.

Ustası elindeki budu ağzı ile yakalayıp ipleri tuttu ve çırağını kapaktan aşağıya doğru yavaşça sarkıtmaya başladı. Meks aşağıya inerken etrafındaki örümcek iplerine dikkat edip hafif hareketlerle onlardan kurtulup aşağıya iniyordu. Sandığın yakınına gelince ustasına işaret etti ve ustası ipi beline dolayıp ipi sabitledi. Yerini sabitleyip emniyete alan Meks sonrasında etrafı incelemeye başladı. Sandığın durduğu uçan kaide etrafında örümcek ipleri yoktu ama sandığın seviyesinde birçok boşluk vardı. Sandığın üzerinde de bir tuzak belirtisi yoktu, sadece kilitli idi. Bu sandığın değil ama kaidenin tuzaklı olduğunu gösterirdi. Meks çilingir aletleri ile kilidi dikkatlice çıkarttı ve ardından adamantin kaplama kapağı yavaşça açtı. Sandığın içi kırmızı ipek ile kaplanmıştı ve ortasındaki beyaz bir kristalden başka bir şey yoktu. İpekten bir zemine oturtulan kristali alacağı sırada durdu. Aklından bu gibi durumlarda olabilecek tuzakları geçirdi. Sonra kristali ve oturtulduğu zemini inceledi. Taşın büyüklüğüne bakarak tahmini ağırlığını düşündü ve belindeki çantasından onun yerine koyabileceği denk ağırlıklı bir şeyler aradı. Çantasından ustasının konağa girdikleri sırada ona verdiği bir elma çıkarttı. Elmanın ağırlığı kristalin ağırlığına yakın gibiydi. Belki biraz daha ağırdı sadece. Meks elmadan bir ısırık aldı ve eşit olduğunu düşünüp taş ile elmanın yerini dikkatlice değiştirdi. Kristali kaldırırken bir yayın gerilme sesini duydu ama elmayı koyunca ses kayboldu. "İyi tahmin" dedi kendi kendine ve alnındaki terleri sildi. "Usta. Yukarı çek." Dedi, yoldaki iplerden sakınmak için dikkatlice ters döndü. İplere dikkat ederek yavaş yavaş yukarı, üst havalandırma kapağına doğru yükselmey başladı. Yukarı çıkarken ustasının ağzındaki but kaydı ve kapaktan aşağı doğru düşmeye başladı. Ustası düşen budu yakalamak için hareket edince de ip bir anlığına boşa saldı ve Meks aşağıya doğru düştü. Meks aşağı düşerken ustası budu yakalayıp hızla ipi tuttu ama bu sırada Meks iki metre aşağıya kaymıştı. Birden durduğu için iple birlikt sallanmaya başladı ve etrafındaki tuzak iplerine çok yaklaştı. Ustası kötü bir şey yapmış beş yaşındaki bir çocuğun utangaçlığı ile "Özür dilerim" dedi ve dikkatlice çırağını yukarı çekti. Kapaktan yukarı sağ salim çıkan Meks kapağın kenarına sırt üstü uzandı ve "Usta bir daha aç karnına işe çıkma." Dedi. Heyecandan nefesi kesilmişti. Biraz soluklandıktan sonra kristali ustasına verdi ve ardından geldikleri kapaktan aşağıya indiler.

Geldikleri salona geri döndükten sonra ikili odanın kapısını açtı ve dışarıyı kolaçan ettikten sonra koridora çıktılar. Koridorun sonundaki kapıyı açtıklarında karşılarına kapının yanında oturan bir koruma çıktı. Koruma, ikiliyi görünce bir an şaşırdı, hemen ardından da "Hırsız!" diye bağırıp ikiliye doğru atılmaya çalıştı ama Meks’in, bıçağını adamın boğazına saplanması ile yere yıkıldı. Yerde yatan korumanın bağırması ile tüm konak ve bahçesinde bir hareketlilik başlamıştı. Ağır zırhlı korumaların konağa girip yukarı çıktıkları çıkarttıkları seslerden belli oluyordu. Ayrıca bahçede köpeklerin sesleri de her yerden duyuluyordu. "Hay bin kunduz!" dedi Meks’in ustası hızla etrafa bakınırken. İkili hızla koridorlardan karşıya geçmek için koşmaya başladılar. Koridordan dönüp ikinci koridorun başına ardıklarında karşılarında dev baltaları ile kendilerimne doğru gelen korumalar belirmişti. Savrulan ilk balta darbelerinden kurtulduktan sonra Meks karşısındaki kapıdan içeri hızla girip saklandı. Ustası "Sizi gördüğüme sevindim beyler ama kapattık!" dedi hedeflerini kaçıran korumalara ve koridorun kapısını kapatıp hemen yan tarafta duran büyük bir dolabı kapının önüne yıktı. Kapıyı kontrol ederek hızla ilerlerken birden kendini yerde buldu. Meks ustası nın yere düştüğünü duyunca arkasına baktı ve ustasının siyah elbiseli birine çarptığını gördü. Ustası yerden kalkınca çarptığı adama baktı çok kısa bir süre.Adam, yüzünde hırsızlar tanrısının gülen ağlayan maskesini takmış ve siyah bir deri zırh giymişti. Ancak siyahlı adam o an yerdeki bir şeye bakıyordu. Yerde ikilinin biraz önce çaldığığı kristal çarpışma sırasında yere yuvarlanmıştı. Meks’İn endişeli bakışları arasında ustası hızlı bir şekilde kristale ayağı ile vurdu ve Meks’in yönüne doğru gönderdi. "Pardon!" dedi maskeli adama alaylı bir şekilde bakarak. Maskeli adam bu sözün ardından kolunun içinden uzun bir bıçak çıkarttı.

Meks "Usta!" dedi korumaların baltaları ile kapıyı açmaya çalışmalarının sesi arasında Ustası Meks’e “git!” diye bağırdı ve karşısındaki gizemli adam ise "Git, seni nasıl olsa yakalarım." Dedi ve başını Meks’ten ustasına çevirip hafifçe yatırdı. "Bir evde iki hırsız. Şansın bu kadarı" Dedi. Sözün hemen ardından usta sırtındaki kısa kılıcı çıkarttı ve bir adım geriledi. Kılıcı adamın kolundan çıkarttığı uzun bıçağa değiyordu. "Güzel bıçak." Dedi adamın etrafında dolanırken. "Sağol." Diye karşılık verdi maskeli adam "Bir tane daha var." Diye devam etti ve diğer elinden de aynı şekilde bir bıçak çıkarttı. İkinci bıçağı gören usta elini belinin arkasındaki bıçağa ulaşmak için arkasına attı ama bıçağını biraz önce korumanın boğazında bıraktığını hatırladı. Maskesinin ardında adamın alaycı ve küçük görür bir şekilde baktığından emindi. İkinci bıçak için bir savunması yoktu bu yüzden etrafıanda işe yarayacak birşeyler bulma şansı ile elini arkasına attı. Elini arkasına attığında eline metalin soğukluğu geldi. "Bir kılıç kabzası!" diye geçirdi içinden ve dokunduğu nesneyi tutup hızla rakibine doğrulttu. Maskeli adam kendisine doğrultulanı göünce bir an şaşırdı. İçi çiçeklerle dolu ince bir metal vazo idi kendisine doğrultulan. Kendisine doğrultulmuş vazoya şaşıran ve sinirlenen maskeli adam bıçağını çiçeklerin arasına soktu ve elinin içindeki bir düğmeye bastı. Düğmeye basınca bıçağın iki yanından iki tane keskin uç çıktı ve çiçekleri paramparça etti. Meks’in ustası bıçaklardan korktuğunu belli etmemek için çiçeklere bakıp "Hiç nazik değilsin!" dedi. Tam o sırada arkadaki kapı büyük bir gürültü ile parçalandı. Üç tane koruma baltaları ile kapıyı paramparça etmişti ve koridorun orasında çarpışmak üzere olan iki adama bakıyorlardı. Bir anlık boşluğu fark eden usta vazoyu korumalara doğru fırlattı ve koşmaya başladı. Maskeli adam ise korumalarla baş başa kalmıştı.

Koridorda koşan usasını gören Meks, ustası odadan içeri girdikten sonra hızla kağıyı kapattı ve arkasına bir sandalye koydu "Meks, çabuk çıkalım buradan neredeyse gelirler." Dedi nefesnefese kalan ustası. Meks "pencereden aşağıya inemeyiz ama, odanın yanındaki bir kapak aşağıdaki çöpe açılıyor. Deponun hemen yanına!" dedi ve kapağı açtı. Ustası kapağa baktı, dar ve sıkışık olan kapağa. Hayır manasında Meks’e başını salladı ve " En iyisi kılıçlarımızı çekelim ve korumalara dalalım kapıya kadar çıkabiliriz." dedi suratındaki korku ifadesi korumalardan değil dar kapaktan kaynaklanıyordu. Meks ustasının dar alan korkusu olduğunu duymuştu ama buna inanmamıştı. "Usta şu pencereden bir baksana! Sanırım bir şansımız var." Dedi Meks. Ustası pencereden bakmak için yanına geldiğinde de onu hızla tutup kapaktan aşağıya doğru attı. Ustasını aşağıya attıktan hemen sonra da Meks atladı. Temizlikçilerin kirli eşya çuvallarını attıkları kanal sayesinde ikili deponun on metre yakınında bahçeye inmişlerdi. Meks kirli elbise çuvalları arasından gözlerini kapatmış ustasını çekip çıkarttıktan kendine gelmesi için ustasına bir tokat attı. Ustası kendine geldikten sonra ikili depoya doğru koşmaya başladılar. Bu sırada arkalarında korumaların vahşi köpekleri belirdi. "Meks! Tavuk!" diye bağırdı ustası. Meks hemen çantasındaki tavuğu köpeklere doğru attı. Köpeklerin atılan etile uğraştıkların sırada en üst katın depoya bakan penceresi büyük bir gürültü ile kırıldı ve pencereden aşağıya doğru maskeli adam atladı. Yere sanki bir büyücüymüş gibi rahatça indi ve etrafına bakıp karanlıklar arasında gözden kayboldu. Bu sırada Meks ve ustası depoya ulaşmışve çatısına çıkmışlardı. Çatının tepesinden duvarın üstüne sadece iki metre vardı. Duvarın hemen üstüne çıktılar ve kancalı iple aşağıya inip atlarına binip şehrin karnalık sokaklarında kayboldular..

All of this has happened before, and will happen again

2009-04-26T15:50:00.000+02:00

Takip ettipim ve müptelası olduğum, "bilim kurgu" olarak sınıflandırılsa da içinde pek çok şeyin olduğu sevgili dizim Battlestar Galactica yapımcıların "daha çok bölüm" lafları ile sulandırılmadan tam zirvede iken tamamlandı... Kendisine yaşattığı güzel anlardan dolayı teşekkür ediyor ve All along the Watchtower şarkısı ile uğurluyoruz..

Isınmak isteyen?

2009-03-27T22:24:00.004+02:00

Normalde forward e-postaları sevmem ama bana bugün gelen bir postadaki bir şeyi gerçekten paylaşmam gerektiğini düşünüyorum.

Hemen hemen hepimizin giydiği elbiselerde deri vardır. Yemek için kestiğimiz hayvanların derilerinden yapılma ayakkabı, elbise, mont vs kullanırız sıklıkla. Bu gayet normaldir, zira beslendiğimiz canlından elde edilen bir yan üründür deri. Ama sırf iyi gözüksün diye giyilen kürkleri görünce insan bir tuhaf olur. Ve maalesef kuzeyde bu amaçsızca yapılan ve kürkçülük katliamı içinde en acımasızlarından biri olan beyaz fok sezonu açıldı... Eğer kaldıramayacaksanız ya da etrafınızda görmemesini istediğiniz çocuk varsa uzaklaştırın..

Av sezonu başladı, kürk giyip "sokak köpeklerini koruma vakfına" gidenlere selam olsun :(

Neden?

2009-03-26T14:05:00.002+02:00

Neden bir insan "hümanist ve insan sevgisi ile doluyum" dedikten sonra birisinin ölümüne sevinir.

Neden bir insan "İnsanlar birbirini öldürmemeli, askerliğe, silahlara hayır" dedikten sonra Unreal oynar yada "Irak'ta ABD vahşet yapıyor" dedikten sonra COD4'ü delicesine oynar.

Neden bir insan "Yüce ve adaletli Türk ırkı" dedikten sonra diğer ırklara hakaret edip adalet ve doğruluktan bahseder

Neden bir insan "Ben her türlü düşünceye saygılıyım" dedikten sonra camiden çıkana "yobaz" budist tapınağından çıkana "salak" der.

Neden bir insan keyfi yerinde iken "Tanrı ya da tanrılar" yok deyip ilk başı sıkıştığında "O"na sığınır.

Neden bir insan "Atatürk'ün kurduğu devleti yüceltmeliyiz" dedikten sonra onun kurduğu devletten kredi alıp yurt dışına kaçar.

Neden bir insan İslam, hak, helal, haram dedikten sonra "danışmanlık" adı altında 6 milyon doları cebe atar.

Neden bir insan "Para en büyük düşmandır." konulu semineri "para yardımı" çağırısı ile sonlandırır.

Neden bir insan "fikir özgürlüğü, düşünce paylaşımı" dedikten sonra "kendi fikrine göre olmayana "salak, gerizekalı, ....biiiiiip........ " diye devam eden şekillerde yorum yapar.

Neden bir insan en değerli varlıkların anneler, eşler, kızkardeşler olduğunu söyledikten, karşısındaki insanı sevmiyorsa ilk ağzından çıkanlar bu üçleme ile başlar...

İyi yolculuklar

2009-03-08T14:26:00.001+02:00

Kalbimin çarpma sebebinin sevgili muhabbet kuşu leeloo dün gece son uçuşuna çıktı.. Kendine iyi bak leeloo ....

Kişisel Krallık

2009-03-06T11:48:00.002+02:00

Yattığı yer yatağından gerinerek kalktı Altar. Sonra yan tarafında hala uyumaya çalışan Esan'ı dürterek kaldırdı. Çırak yetiştirmeye alışkındı ve her yeni çırak gibi Esan'da yatak dışındaki yerlerde hala uyuyamıyordu.... "Kalk ufaklık yemek zamanı" dedi ve beş haftadır kaldığı tekne evden çıktı. Dünyanın pek umurunda olmayan bir liman şehriydi Sabra. Kalabalıktı ancak kalabalık ve sürekli hareket etsede kendinizi anında yalnız hissedebileceğiniz biryerdi. Bu nedenlede hırsızlar, kaçakçılar gibi "görülmek" istemeyenlerin balçık göllü, kokan cenneti gibiydi.

Liman'ın kalabalık sokaklarına dalan Altar yemek yiyecek "temiz" biryer arıyordu. En azından içindeki böceklerin pişmiş olacağı biryer bakınıyordu. Altar yiyecek biryer ararken arkasından hızla yetişmeye çalışan Esan nefes nefese kalmıştı. Dört gündür burada idi ve ne yaparsa yapsın bu sıcak ve bulanık havada nefes almayı öğrenememişti. Altar bir seyyar yemek satıcısında durunca yetişebildi Esan. Nefes nefese kalmış iki büklüm bir halde yanında durdu Altar'ın. "Yemek yiyecek misin?" diye sordu Altar. Konuşmaya hali olmayan Esan hayır manasında başını sallayabildi sadece. Nefesini biraz kontrol edebilen Esan nemden yapış yapış olmuş saçlarını suratından çekip ustasına baktı. "Onca zamandır soygundan, kaçakçılıpa kadar değişik işleri yaptım, ancak beş hafta tanrıların Dünyayı yaparken unuttuğu böyle bir yerde beş hafta durmanın manasını hala çözemiyorum. Beklediğin kimse gelmeyecek ve sen beni boşuna burada tutuyorsun." dedi. Altar ne yiyeceğine karar verip tezgahtara söyledikten sonra "Daha sadece iki haftadır buradasın evlat sakin ol. Seni akıllı birisin diye benim yanıma verdiler. İlk kural sabırdır bunu bilmiyor musun?" sözünü söylerken tezgahtardan bakışlarını ayırmamıştı.. "Bu lanet yere dayanamıyorum tamam mı?" diye çıkıştı Esan kendini tutamayıp. Altar neşeli bir bakış atarak. "Aha! Mesele açığa çıktı şimdi. Bu işin en gerekli çaresini bilmen gerek evlat" dedi ve tezgahtara hazırladığı yemeği almaya döndü..

- Te ba kobi da ( doldur doldur suyundanda)
- Neka-me okaf te ( Para mı verdin de istiyorsun )
- Ara ara . Kanac umata (Tamam tamam, ver şunu acıktım)

Yemeğini alan Altar sokaktan alimana doğru ilerlemeye başladı, bir yandan da elindeki çubuklarla yemeğini karıştırıyordu. "Dünya'da işler her zaman istediğin gibi gitmez. böyle bir dünya ise insana karanlıktan daha karanlık gelir. Önünü göremezsin. Bu ise çok önemli bir sorundur." Altar sözlerini söylerken bir yandan da kaynar yemeği çubuklarla yemeye çalışıyordu. "Özelliklede şuan senin başına gelen durumlarda, yani lanet bir şehirde lanet bir yemek yerken lanet birini beklemek gibi durumlarda insan kendini kaybedebilir." Altar sözünü bitirince kullandığı çubuklardan birini attı ve diğerini kasedeki kocaman bir köfteye saplayıp yemeye başladı. "Böyle daha iyi". dedi köfteyi ısırırken. "Ne diyorduk? A evet planlar. Planlar istediğin gibi gitmezse yada böyle bir yere düşersen çok kısa sürede aklını kaybedebilirsin. Bundan kurtulmanın tek yolu hayal kurmaktır evlat. Bu her zaman işe yarar." Altar konuşurken kalabalık ve dar sokaklardan çıkıp liman yanındaki kayalıkların oraya vardı. Limana bakan bir kayanın tepesine oturup kasesindeki köfteleri ve altındaki, çorba olduğunu düşündüğü şeyi yemeye devam etti. "Böyle lanet tadı olan bir yemeği yiyebilmenin tek yolu, buradan işini bitirip ayrıldıktan sonra Yıldız şehrinde büyük bahçeye bakan bir salonda güzel bir bayanla yemek yiyebileceğini düşlemektir. Düşlemek ayrıca sana ait kişisel bir krallık kurmanı sağlar ki buda birşeyler çalarken aslında oraların kralı olduğunu hayal edip rahtça almana imkan verir. " Kasesindeki yiyeceklerin dibini sıyırdıktan sonra kaba topraktan yapılma kaseyi limana doğru savurdu. Kayaya sırtını dayarken onu dinleyip anlamaya çalışan Esan'a baktı. "Kişisel krallığında burasını bir cennet, yediğin yemeği kişisel ormanında avladığın bir ceylan olarak düşleyebilirsin. Ve buna kimse karışamaz, giremez. Bu sayede böyle bir yerde beş hafta aklını kaçırmadan sabırla bekleyebilirsin. " dedi ve yaslandığı kayaya iyice yayıldı. Esan ustasının dediklerini anlamaya çalışıyordu kafasının içinde. Sözler çok güzel görünüyordu ama çözememişti nasıl yapılacağını. Altar kafası karışmış çıkarığına aralık gözleri ile bakıp "Sınırlara takılma ve prensliklerle başla. Sonra krallığına geçersin evlat." dedi ve neşeli bir şekilde güldü. "Mesela başlangış olarak bu yemekten birer kse daha getir ve burdan çıkınca nasıl bir geyik avlayacağımızınhayalini kurarak yiyelim. Kop hadi..." Altar limana giden çırağına son bir bakış atıp gözlerini kapadı. Büyük bahçede bir yemek randevusuna gitmek için hazırlanması gerekiyordu...

Aramıza Hoşgeldin

2009-02-17T10:58:00.004+02:00

Havanın kesen soğuğuna küfretti Isto. Nöbet tutmaktan daha fazla nefret ettiği tek şey böyle bir gecede nöbet tutmaktı. Ay kendini gizlediği için rahatça pipoda içemeyecekti. Soğuk havada eline yapışan metal mızrağı kenara dayadı ve ısınmak için kendini ovalamaya başladı. İşe yaramıştı şükürler olsun ki. Vücudunu yukarıdan aşağıya bir sıcaklık kaplayı verdi. O kadar rahatlatıcıydı ki bir uyuşukluk, uyku sardı bedenini. Uyku....

Nöbetçinin yere yığılan bedenini tuttu Argon. Bıçağını hala boğazından yere sıcak kan akıtan nöbetçinin üzerinde temizledi ve gören/duyan olup olmadığını anlamak için bir saniye etrafı dinledi. Etraf sakindi her zaman ki gibi. İşini daima sessiz halleden Argon, surun köşesine ilerledi ve aşağıda birilerinin çıkması için işaret verdi. Surdan hızlı bir şekilde çıkan genç Kala yerde yatan nöbetçiye dikti bir süre gözlerini. "Hey Kala, hadi" diye fısıldadı Argon "Devam edelim". Surdan sessizce ilerlerken Argon hem etrafı gözlüyor, hemde içinden Kala'yı yanına verenlere küfrediyordu. Ama sinirlenmesinin bir işe yaramayacağınıda çok iyi biliyordu. Kendisi de dahil loncadaki bütün katiller ilk görevlerinde bir ustanın yanında giderlerdi. Bir insan ne kadar becerikli yada soğukkanlı olsada ilk görevde bocaladığı sıkça oluyordu.

Düşünceler aklının içinden hızla geçerken hedeflerine giden yolda bulunan nöbetçi odasına vardılar. Argon içeriyi anahtar deliğinden kontrol ettiğinde, masada, aşırı alkolden sızmış iki nöbetçi gördü. İlk görevindeki Kala için kolay ve alıştırıcı bir hedef olacaktı. Yanında bekleyen Kala'ya dönüp işaretlerle gidip odadaki adamları öldürmesi söyledi. Kala tamam manasında başını salladıkatan sonra sessizce içeri girdi. Belindeki bıçağı çıkartıp yanlarına doğru yavaşça ilerledi. Heyecandan dolayı kalbi yerinden çıkacak gibiydi. Başkalarının evlerine girmekye alışıktı. Yıllarca değişik şehirlerde hırsızlıklar yapmış ve hiç yakalanmamıştı. Daha önce adam da öldürmüştü. Ama sırf para için, görev olarak ilk kez birini öldürecekti. Neden burada olduğunu düşündü bir an. Amcası, evet amcasıydı onu loncaya zorlayan. Oğlu olmadığı için, kendisinden sonra loncada aileden birisinin olmasını istediği için amcası sokmuştu onu buraya. Karşehir'de zevk alarak evleri soyarken, amcasının adamları onu alıp lonca okuluna götürmüşlerdi. Ne yapacaktı şimdi? Amcası istedi diye geldiği bu noktada durmak istemiyordu!

Kala'nın hareketlernden şüphelenen Argon tam zamanında içeri girmiş ve boş boş ilerleyen Kala'nın çarptığı testiyi son anda tutmuştu. Kala'nın kolundan sertçe tutup kenara çekti ve hemen masadaki iki nöbetçinin işini halletti. Bıçağını sinirli şekilde kınına yerleştirirken Kala'ya bir nefes kadar yaklaştı. "Çık, aşağıya git gözüm görmesin" dedi. "Becerebilirsen kendini öldürtebilirsin nöbetçilere" diye çıkıştı sertçe ardından. Kala hala boş gözlerle girdiği kapıdan dışarı çıkarken Argon yarımkalan görevi tamamlamak için içeri ilerlerken "Loncada akraba kayırması yapılırsa böyle olur" diye sitem ediyordu içinden...

Haber

2009-02-12T10:05:00.004+02:00

Pazar yerinin kalabalığı arasında ilerlemeye çalışıyordu Baska. Gözü sürekli etrafta birisini ararken Hırsızdiyar gibi bir şehrin kalabalık pazarında ilerlemek gerçekten zor bir iş idi. Onun arkasından yetişmeye çalışan Krap için ise bu daha da zordu. "Baska, neden bu işi bu kadar uzatıyoruz anlamadım. Adamı alalım, konuşana kadar işkence edelim" diye önerdi Krap. Baska yoluna devam ederek "Dostum, bu adamı kaçırabileceğimizi ve bilgi alabileceğimizi nasıl düşünüyorsun? Adam otuz senedir casusların baş danışmanı. Bu kadar süre orada nasıl kalabildi sence?" diye yanıtladı onu. "İnsanların gömüldüğü çukurları bildiği için mi?" diye sordu Krap, Baska'yı kalabalıkta gözden kaybetmemeye çalışarak. "Büyük ihtimalle onları oraya o gömdüğü içindir." dedi Baska sıkıntılı bir sesle. Konuşması sırasında Baska, baharatçılar sokağının köşesinde aradığı adamı bulduğunu sanarak bir an hareketlendi ancak gördüğünün sıradan bir dilenci olduğunu fark edince yüzünü ekşitip yoluna devam etti. Bu sırada Krap Baska'ya yetişmek için kalabalığı yarmaya çalışıyordu, "Pardon.. Par.. Hey biraz yavaş gidemez misin sen?" şeklinde söylenerek. "Krap hadi çabuk ol biraz," diye seslendi Baska geride kalan Krap'a. "Buralarda bir yerde adamımız ve fazla uzun kalacağını sanmıyorum."Baharatçılar sokağından çıkmış ilerliyorlardı ki, pazar evleri arasındaki bir ara sokağa gözü ilişti Baska'nın. Aradığını bulan Baska hemen sokağa ilerledi, bir kumaş yığınının başında durdu ve "Bu aralar seni bulmak gerçekten zor Raca." dedi kumaş yığınına bakarak. Yığından yaşlı, oldukça zayıf bir adam doğruldu ve iyice uzamış sakalını kaşıyarak uyuşuk gözlerle gelenlere baktı uzunca. "Biz, çatısı açık gökyüzü olanlar için gayet normal bir durum, değil mi efendi Baska?" dedi Raca yorgun bir sesle. Baska oturacak bir yer bulmak için etrafına bakındı, sonra köşeye atılmış bir lahana kasasını alıp Raca'nın önüne çöküp "Senle biraz işimiz var Raca. Sohbet etmek ister misin?" diye sordu dilenciye. Raca yerdeki lahanalardan birini alıp ısırdı ve "Sizi dinliyorum lordum." dedi çiğnerken. Krap yerdeki çamurlu lahanayı geveleyen Raca'ya ekşiyen bir suratla baktıktan sonra Baska'nın kulağına "Dostum şunun haline bak. Hadi gidelim, bize iş çıkmaz bundan." diye fısıldadı. "Arkadaşınız daha önce hiç çamurlu lahana yiyen dilencilerden bilgi almadı mı lordum?" diye dalga geçti Raca kendisinden iğrenen Krap'ı açıkça küçümseyerek. Krap kısık sesle söylediklerini duyan yaşlı adama hayretle bakarken, Baska arkadaşını biraz geri iterek "O daha yeni, öğreneceği çok şey var. Biz sadede gelelim. Altın şehirli Loventia'da bize ait bir şeyler var." dedi Raca'ya. "Herkesin herkeste bir şeyleri vardır lordum." diye sırıttı Raca, çürümüş dişlerini ortaya sererek. "Bu konuda en şanssızları hırsızlardır. Onların o kadar çok şeyleri başkalarındadır ki hayatlarının tamamı onları geri toplamak ile geçer.""Raca. Sadede gelelim istersen. Fazla vaktim yok." dedi Baska, Raca'nın sözünü keserek. "Oo tamam." diye ellerini kaldırdı Raca pes edercesine, ardından çenesini çevreleyen sakalını kaşıyarak "Loventia... Lord Charnel'i rezil edişinin intikamı için onun gizli kasasındaki tomarları mı alacaksınız yoksa?" diye mırıldandı. Krap'ın yüzüne "Nereden biliyor bunu?" ifadesi yayılmışken, Baska karşısındakinin sıradan bir dilenci ya da gariban bir evsiz olmadığını biliyordu. Bütün haberler Raca'ya gelir ve Raca'dan giderdi. Kara yılan casus örgütünden sonra en çok ve en güvenilir bilginin edinilebileceği dilenciler liderinden de aşağısı beklenemezdi zaten.

"Tomarların saklandığı şatosuna nasıl girip onları alabiliriz?" "Onları alamazsınız lordum. Emin olun. Parası bol ama aklı kıt birisi olsa idiniz size saraydaki muhafızlar ve tuzakların yerleri hakkında bilgi verir, bolca paranızı alır ve iki gün sonra öldüğünüzün haberini alırdım. Ama siz aklı kıt birisi değilsiniz." "Sende işe yaramaz bilgiler veren birisi değilsin Raca. Böyle birşey ününü lekelerdi." dedi. Ardından da ikiside kısa birer kahkaha attılar. "Loventia'nın sarayındaki hazine odasını Güney denizindeki bir kara elf büyücüsüne yaptırdı. Ve lordum Baska onların büyülerini ve tuzaklarını aşmak için kabiliyet ve cesaret yeterli değildir." "Güneyli kara elflerin soyu Kabus denizi savaşında yok olmamış mıydı? "dedi Baska. Meraklanmıştı ve daha fazla bilmek istemişti. Bu ona pahalıya patlayacaktı kesin ama parayı nasılsa Charnel veriyordu, ve o bir şeyi istediğinde, para önemini yitiren nesneydi.. "Loventia bir tanesini mahseninde tutuyor. Büyük büyük babası savaş zamanı büyücülerden birisini bir şekilde esir alıp hapsetmiş. Loventianın bu kadar becerikli olmasında payı gerçekten büyüktür bu hapis elfin. Ama mutsuz bu kara elf. Arkadaşa ve normalde nefret etseler bile temiz hava ve gökyüzüne hasret." dedi ve sinsi bir şekilde sırıttı..

Bu bilgi Baksa'nın hoşuna gitmişti. Eğer tuzakları bu kara elf yaptı ise, nasıl aşılacağınıda o biliyordur. Ve kara elf bile olsa o kadar süre zindanda kaldıktan sonra, çıkmak için herşeyi yapacaktır... "Bu kara derili dostumuzu nerede bulabiliriz peki?" "Lordum uzun süredir Kaneda kalesinde ikamet ediyor kendileri. Dördüncü katta. Her çarşamba bir somun ekmek veriyorlar, onun dışında yanına kimse gitmez." "Balsa, raca'yı dinlerken bir yandan da adamı nasıl çıkartabileceğini düşünüyordu. "Peki bu adamın yerini nereden bileceğiz. Kaneda zindanları çok geniştir." "En son koridorda ve büyü yapmasını engellemek için büyülü rünlerle çevrili duvarları sadece parmaklık olan bir hücresi var. Kaçırmanıza imkan yok." dedi ve tekrar gülmeye başladı..

Baksa bir süre aklında dolanan tilkilerle uğraştıktan sonra oturduğu tahta kasadan kalktı, biraz gerinip doğruldu. "Raca sohbet için sağol. Sohbet beni acıktırdı, sende açsındır sanırım." dedi ve kemerindeki büyük bir keseyi kumaş yığınının içine attı. Kese, küçük ve sert şeylerin birbirine çarpmasının çıkardığı bir sesle kumaşların arasında kaybolduktan sonra Raca "Efendi Baksa çok cömert" dedi ve eğilerek selam verdi... Baksa ve Krap caddeye çıkmak için yönelirken Baksa bir an durdu. Arkadaşına hemen geliyorum diye işaret edip yaşlı dilencinin yanına tekrar gitti. "Bir sorum daha var yaşlı adam." dedi. Raca ufak bir tebessüm edip "Bayan Rosita'nın hala bir sevgilisi yok ve sizi özlüyor lordum." dedi daha soruyu bile duymadan.. Baksa neşeli bir halde sırıtarak kemerindeki başka bir keseyi çıkartıp tekrar yığına attı "Siz dilencilere hayret ediyorum. Herşeyi öğrenme ve bilme beceriniz inanılmaz." dedi ve gülerek arkadaşının yanına gitti... Raca ise mavi gökyüzüne bakıp kumaş yığınının altına girip ortadan kayboldu....

Düzenleme için sayın Tılsım'a teşekkür ederiz :)

Geçmiş Zamandan Hatıralar

2009-01-20T13:45:00.002+02:00

Bilgisayarımdaki dosyaları düzenlerken karşıma çıkan eski bir hikaye. Çağlayan'ın babasının eşine yolladığı mektuplar...

16 Nisan

Sevgili Eşim Wingtin,

Mektubuma ne yazık ki eve bildirdiğim vakitte ulaşamayacağımı bildirmekle başlamak istiyorum. Konseyin toplantısı dün gece gelen bir habercinin getirdiği vahim havadis nedeni ile bitirilemedi. Numenor adasının sakinlerinin yaptığı şehirlerden birisi olan Turok şehri düşmanın saldırına uğramış ve bizden yardım istiyorlarmış. Konseyde dün gece havadis üzerine yardıma gitme kararı aldı hemen. Yarın yola çıkacağız. Biliyorum benim savaşlara gitmemi istemiyorsun ama anlamalısın beni. Damarlarımda akan noldo kanı nedeni ile yapmalıyım bunu. Bu kötülüklerin ortaya çıkmasına neden olduk, bu yüzden de onunla mücadele etmek bize düşüyor. Senin Teleri kanın bile izin vermezdi inanıyorum ki anlatılanları dinleseydin. Şimdilik bu kadar yazıyorum. İlk fırsatta yine yazacağım. Yıldızların ışııkları seninle olsun..

Kocan Elder

28 Nisan
Ayışığım Wingtin,

Turok’a varalı üç gün oldu. Şehrin ulu nehrin iki yakasına kurulu olması girişimizi rahat yapmamızı sağladı. Zira düşman nehri geçebilmiş değil hala. Şehre yakınlaştığımızda ilk gördüğümüz şehrin muazzam kulesi oldu. O kadar güzeldi ki Wingtin, bir elf şehrinde bile bu kadar güzeli yoktur şu anda. Şehre girdiğimizde ise bizi ilk olarak kulenin içindeki toplantı salonuna götürdüler. Yukarı çıkarken şehre yukarıdan bakma fırsatı buldum bir ara. Hayallerden çıkmış gibiydi,aşkım. Bir elf şehri kadar zarif, bir cüce şehri kadar sağlam ve insan şehirleri kadar canlı ve hayat doluydu. Ama bu güzel görüntüyü lekeleyen görüntülerde vardı düşmanın yaktığı dış mahallelerden çıkan dumanlar. Salona çıktığımızda bizi şehrin muhafız komutanı karşıladı. Komutan Baramir. Rohanlı bir insan. Bize şehrin ve düşmanın durumu hakkında bilgi verdi. Verdiği bilgiler keder vericiydi. Şehri koruyan otuzbeşbin askere karşılık yarım milyon düşman askeri. Senin bile okurken canının sıkıldığını tahmin edebiliyorum. Düşmanın burayı ele geçirmek istediği anlaşılıyor değil mi?Keder verici havadisleri kesip sana birazda buradaki güzel şeylerden bahsetmek istiyorum, şehrin güzelliklerinden. Ah keşke buraya daha önce gelebilseydik yıldızım, şehri ortadan ikiye ayıran ulu nehrin havzası o kadar büyük ki,buraya büyük bir liman yapmışlar. Nehrin çağıltısı o kadar huzur verici ki... Denizden gelen gemilerin yanaşıp kalabileceği kadar büyük iskeleleri var. Limanda biraz gezebilme fırsatı buldum burada, limanda hala demirli birkaç Numenor gemisi var. Sizin güzel Teleri gemileriniz kadar uzun ve göz alıcılar. Ama bu gemilerin pruvalarının sizinkilerden güzel olduğu itiraf etmeliyim. Her geminin önünde ön yelken direğinin altına yerleştirilmiş figürler var. Kiminde bir yunus kimisinde ise yarısı balık bir kız ( kendi aralarında deniz kızı diyorlarmış). Limanın iskeleleri ise gece fenerlerle ışıklandırılıyormuş. Tıpkı Valinordaki Yurdunuzun limanları gibi. Şehrin merkezindeki kule buradan çok daha güzel görünüyor. Bütün gün oturup seyredebilirdim o manzarayı ama ne yazık ki mümkün değil. Borular çalıyor yıldızışığım yazmayı bırakmam gerek düşman saldırıya geçti anlaşılan. İlk fırsatta tekrar yazacağım. Sevgim seninledir.

Kocan Elder
3 Haziran

Billur ışığım Wingtin,

Biliyorum ilk fırsatta yazacağımı söylemiştim ama bu kadar uzun süreceğini düşünmemiştim. Bunun için senden özür dilerim. Umarım iyisindir, yavrumuz nasıl?Sanırım az kaldı değil mi,keşke doğumda yanınızda olabilsem...
Burada zaman kavramını artık kaybetmeye başladık yıldızım. Her gün bir gün öncesi ile aynı. Her sabah uyandığında yanındakilerden birkaç kişinin daha öldüğünü görüyorsun. Artık ölümlerden sonra bir şey hissetmez olduk. Bunu düşündükçe korkmaya başlıyorum kendimden. Maalesef sana da üzücü haberlerim var, bir ay önce tanrılar yeğenin Forlong’un ruhunu yanlarına aldılar,artık aramızda değil ama yeşil bahçelerde parlayacak ak ruhu. Daha önce yazamadığım için haber veremedim. Düşman şehre taarruz ettiği zaman yukarıdan da dev bir kızıl ejderha eşlik etti o kara gün. Ön surları yakıp yıktığı zaman bir eski şehri çevreleyen surlara geri çekiliyorduk ki ejderha, kulenin üstünde ona ok ve mızrak atan askerlere ve onlarla beraber ejderhaya alev topları fırlatan büyücülere ve yeğenine doğru saldırıya geçti. Böyle bir manzarayı hayatım boyunca tekrar görebileceğimi hiç sanmıyorum yıldızım. Ejderha alevleri ve kanatlarıyla çıkardığı rüzgarla kuledekilere saldırırken birden acı bir çığlıkla her yeri inletti. Dev bir yıldırım ejderhanın kalbine doğru çaktı, ardından da ejderha kulenin üstüne doğru düştü. Ne yazık ki kule üç aydır saldırılarda atılan taşların hasarının üzerine ejderhayı kaldıramadı ve kulenin üst kısmı içindeki askerlerle beraber yıkılıp limana doğru düştü. Yeğenini yıkıntıların altından çıkarttığımızda ne yazık ki çok geçti. Kulenin yakınındaki gelincik bahçelerinde diğer kardeşleriyle beraber yatıyor artık. Kulenin çökmesi diğer bir çok konuda da hüzünlü ve üzücü oldu bizler için. Kulenin en üst katında Numenordan gelen bir kristal vardı ve ayın olduğu geceler çeşitli renklerde ışıldardı. Bu askerlere umut verirdi geceleri, içlerini rahatlatırdı. Ama ne yazık ki bundan mahrumlar artık. İnsanlar için bu çok büyük bir moral çöküntüsü oldu Wingtin. Kule ve geceleri o parıldayan ışıklar bunca zamandır bu cehennemde çarpışma gücü vermişti. Onlar için çok değerliydi. Geçmişleri ve gelecekleri olarak görüyorlardı, artık yok. Mektubuma burada kesmek istiyorum ayışığım, burada olanları anlatarak seni de kederlendirmek istemiyorum daha fazla. Kendine ve doğacak yavrumuza iyi bak. Bu cehennemden kurtulup yanınıza gelmeyi iple çektiğimi bil…

Kocan Elder

18 Temmuz

Wingtin,

Bana yazdığın mektubu aldım, kızımız olmuş. Ne kadar mutlu olduğumu bilemezsin şu an, bu kadar kötülüğün içinde yüreğimde parıldayan bir ışık yaktın. Bu kente ilk geldiğimde beni büyüleyen nehrin çağıltısı ile ruhum tazelenmişti, bu yüzden kızımızın adı Çağlayan olsun, ne dersin? Umarım hayatı oğlumuzunkinden daha mutlu ve uzun olur. Tanrılar onu kutsasın. Onu göremediğim için çok üzülüyorum.

Buradaki durum tüm vahameti ile sürmekte. Yeğenin Forlong’u kaybettiğimiz çarpışmada çekildiğimiz surlardan da çekilmek zorunda kaldık geçen hafta. Başımıza o kadar büyük bir bela geldi ki o surlarda daha fazla dayanamadık. Düşman en güçlü yardımcılarını karşımıza çıkarttı, Nazgûlları. Onlar gelince askerlerin hepsi silahlarını yerlere atıp ağlamaya, bağırmaya başlıyordu, benim bile kanım çekiliyor gibi geliyordu sesini duyduğumda. İlk başlarda Komutan Baramir’in onlara ruhen destek olması işe yarıyor ve çarpışmaya devam ediyorlardı ama komutanı on gün önce bir saldırıda kaybettiğimizden beri çaresiz kalıyoruz. Zavallı adam geri çekilirken askerlere destek olmak için düşmanla çarpışırken, en son kaldığı bir anda yediği zehirli bir okla hayatını kaybetti. Kale kapısından atlıların yardım için çıkmasından hemen önce hem de. Kapıya sadece on adım uzaklıktaydı kumandan... Ölümün kara gölgesinin onu da alması ne acı..Çarpışmalar geri çekilmemizin ardından iyice arttı. Bizim adamlarımız azalıyor ama düşmanın sayısı gelen destek kuvvetlerle gittikçe artıyordu. Arkadaşım Astrana bile kendisi üzerine yaptığı o kadar koruma büyüsüne rağmen üç yerinden okla yaralandı. Surlardan inerken insan vücuduna düşmanına ettiği lanetlerden daha fazlasını yağdırıyordu. Eru’ya şükürler olsun ki ben daha yaralanmadım. Savaş artık buradaki askerlerin çoğu için bir anlam ifade etmiyor. Her şey sıradan hale geldi burada. Kimse yanında ölen en yakınına bile bakmıyor. Ölenlerin ise yüzünde huzur var, bu cehennemden kurtuldukları için mutlular. Kalanların yüzünde ise hissizlik okunuyor. Benim gibi çok az kişin hala ümitle çarpışmakta. Çok azımız içinde bir ışıkla burada kaldı ve karanlıkla mücadele ediyor, ve sen bana kızımızla bir ışık daha verdin. Karşımdakilere karşı koymam için bir sebep daha. Şimdi mektubu kesmek zorundayım ışığım, yan odada yaralı olan Astrananın yaralarına bakmam gerek. Zaten ondan başka büyücü dostum kalmadı, hepsini kaybettim. Gelecekte güzel günlerde tekrar evimizde oturmak dileği ile hoşça kal .. Kızımızı öp benim için...

Her zaman seni seven ve sevecek olan kocan Elder

26 Ağustos

Wingtin,

Bu mektubu size acı bir haber vermek için yazdım. Keşke Eru parmaklarımı felç edeydi de böyle bir havadisi ben yazmak zorunda kalmasaydım...Umarım beni affedersin.

Savaş sona erdi, düşmanın nehrin karşısına geçmesine izin vermedik. Numenor gemileri de bir hafta içinde yardıma geleceklermiş. Ama buna gerek kalmadı artık. Onlar kaybetti ve biz yendik, ancak düşmana karşı yaptığımız bu direniş çok acılara ve kayıplara neden oldu. Şehre geldiğimizde şehirde bulunan otuzbeşbin askerden sadece binbeşyüzü düşmanın yenilgisini görebildi. Büyücüler konseyinden yola çıkan yüz altmış kişiden ise sadece ben kaldım. Belki bende onlarla görevimi bitirmeliydim, onlardan ayrılmamalıydım. Aman tanrım Wingtin kafam şu an o kadar karışık, o kadar dalgın ki ne dediğimin bile farkında değilim özür dilerim. İki gün önce düşman tutunduğumuz son savunma hattını da ele geçirmişti ve bizi nehrin karşı tarafına çekilmeye zorlamıştı. Köprünün üzerinde dayanmaya çalıştık ama başarılı olamadık. Düşman dev bir şahmerdan gibi üzerimize geliyordu. İşte o zaman burada yaşayan son dostumu da kaybettim. Biz hızla geri çekilirken Elder yavaş adımlarla geriden geliyordu ve köprünün ortalarına vardığımızda durup geri döndü. Son bir aydır son çare olarak yapması gereken şey olduğunu söyleyip durduğu bir büyü vardı. Bütün bu çileleri ve acıları sona erdirecek bir büyü. Önceden deneyipte bu kadar acının yaşanmasını önlemeyi denemediği için kendine kızıyordu son zamanlarda, ama ben buna gerek kalmaması için hep dualar ediyordum. Ama heyhat! Dualarım kabul olmadı ne yazık ki. Köprünün ortasında durduğunda anlamıştım yapmaya kalktığı şeyi ama onu durduramadım. Yardım etmek istedim o zaman, ama tek söylediği “Hemen şehirden uzaklaşın!” oluyordu hep. Biz şehirden uzaklaştığımızda ise şehir ve şehre saldırmış olan düşman büyük bir gürültü ve ışık ile yok oldu. Geride ise sadece şehrin üzerinde oluşan dev toz bulutu kaldı. Şimdi kalanlar nehrin öteki tarafında iyi durumdayız, Numenor gemilerinin gelmesini bekliyoruz.
Sana ne yazık ki sadece Elder’in pelerin iğnesini ve bana geçenlerde verdiği bir mektubu gönderebiliyorum. Tanrılar onu kutsasın, Wingtin. Ama şunu eklemem gerek, yüzünde büyük bir huzur vardı onu son gördüğümde . Ruhu Eru’nun yanında artık...
Numenor gemilerinin haftaya geleceğini söyleyen ulak ile hemen sana ulaşmasını sağlayacağım. Hıh! Nasıl bir kaderdir ki bu Wingtin, bize geçte olsa destek haberi getiren haberci sana kara bir haberi hemen ulaştıracak. İyileşir iyileşmez yanınıza geleceğime söz veriyorum. Tüm saygı ve üzüntülerimle…

Astrana

2009-01-13T22:44:00.001+02:00

Ziyaret

2009-01-07T10:48:00.006+02:00

Karanlığın kendinden başka birşey yoktu zindan da.Ne bir ışık, ne bir ses. Hatta mahkumların inlemeleri bile yoktu. İşkence gördükten sonra sürüklenerek buraya getirilen mahkumların ses çıkartmalarını kim bekleyebilir ki zaten..Karsha kaç zamandır burada olduğunu hatırlamaya çalıştı ilk önce. Zira bu hiçlikte öyle durursa aklını kaçırabilirdi. "Zindana atılalı üç ay olması gerekiyor" dedi içinden "Günde bir bardak su verdikleri hesabına göre doksan bir gün..." Koyu karanlığın içinde kafasını salladı sinirle. Altınşehir'e geleli tam beş ay olmuştu. Sarayda dönen olayları öğrenmek için içeri sızmaya çalışıyordu. "Lanet olsun Artia kartalına*" diye sinirle geçirdi içinden. Hiçlikte artık gerçekten söylendiğini yada içinden geçirdiğini karıştırıyordu artık. Şehir lordunun planladığı suikastleri öğrendikten sonra kaçmaya çalışırken yakalanmış ve buraya atılmıştı. Yaşadığı sorgulamalar, işkenceler ve bu zindanda geçirdiği ayların ardından artık nerede olduğunu, kim olduğunu hatta ölüp ölmediğini bile bilemiyordu..

Zifiri karanlık zindanda kim olduğunu ne olduğunu hatırlamaya çalışırken zindan parmaklıklarının açılma sesini duydu. Birileri zindana giriyordu. Hemen gözlerini kapatıp duvarın en köşesine çekildi. Gözleri zindanda geçen aylardan sonra o kadar hassaslaşmıştı ki ufak bir meşale bile gözlerini alıyordu. Zindanda günde bir kez bir bardak su ve bir dilim bayat ekmek bırakmak için gelen asker olduğunu düşündü. Ama adımların sesi bu sefer değişikti. Biraz seri idi ve ritimli gelmiyordu. Sanki yürürken aksıyor gibiydi..

Ayak sesleri Varda'nın hücresinin önünde durdu, ve paslanmış kapı sürgüsü gürültüyle açıldı.. Meşalenin ışığı gözleri kapalı olmasına rağmen onu rahatsız etti. "Yüzbaşı Varda Ortia? Fazla vaktimiz yok, orda kalmaya niyetli değilseniz çabuk olmamız gerek." dedi meşaleyi tutan kişi. Varda tüm zindandaki tek ışık kaynağı olan meşalenin ışığına eli ile siper ederek gelen kişiye baktı. "Sende kimsin?" "Artia kartalına alerjim var yüzbaşı hadi." diye yanıtladı kapıda duran adam. Sesinden telaşlı ve endişeli olduğunu anlamak için uzman olmaya gerek yoktu. Adam varda'nın kolunun altına girdi ve yarı sürükler şekilde çıkışa doğru ilerlemeye çalıştı. "Demek Artia kartallarına alerjin var" dedi Varda. Neden konuştuğunu bilmiyordu ama aylardır ilk kez biri ile konuşabildiği içindi büyük ihtimalle. "Bayım Yıldız Şahini** dışındaki kuşların hepsine alerjim vardır. Eğer kuş türleri hakkında çene çalmaya niyetli iseniz, buardan çıkalım biraları ben ısmarlarım konuşurken". Dedi ve daha hızlı gidebilmek için Varda'yı sırtına aldı... Varda artık emindi, daha ölmemişti....

* : Altınşehir lordunun arması
**: Şahin muhafızların merkezi Şahinkaya bölgesinde yaşayan, bir gözü etrafında yıldıza benzer iz taşıyan şahin türü.

Öğretmenler Günü Kutlu Olsun

2008-11-24T13:08:00.003+02:00

TÜm Öğretmenlerimizin Öğretmenler günü kutlu olsun :)

Uzak Diyarlara Yolculuk

2008-08-12T09:36:00.000+02:00

Sabahın ilk ışıkları ile kalkıp yüzünü yıkadı ve eşyalarını kontrol etti. Saçlarını arkadan topladı ve ardından atını eyerlemeye başladı Arion. Üç gündür durmadan atla yol almaktan iyiсe yorulmuştu. Bu iki saatlik dinlenme ona iyi gelmişti. Atının üstüne eşyalarını yerleştirdikten sonra bir ağacın yanındaki kumaş yığınına döndü ve " Ufaklık hadi yola çıkıyoruz" dedi. Ağaсın altında yığılmışсasına yatan genç başını kaldırmadan " ya daha yeni geldik, gözümü daha kapatmadım" dedi. Arion. "İki saattir uyuyorsun. Hatta oraya uzanmadan öncede uyuyordun zaten. Kalk, yola çıkma vakti.." dedi Genç sürünerek kamp yaptıkları derenin yanına gitti ve başını dereye soktu. 'senin medeniyetten haberin yokmu?" diye sordu Arion. Başını sudan çıkardıktan sonra sertçe sallyan ve başını ovuşturan genç 'sanırım atla giderken düşürdüm" dedi ve yeni uzamaya başlayan saçlarını toparladı. " ben açım yola çıkmadan önсe birşeyler yesek?" Atına atlamış olan Arion "Vaktimiz yok. Daha Arleona iki günlük yolumuz var" dedi ve çantasından koсa bir parça elfekmeği fırlattı."Bu seni idare eder" dedi. Atına atlayan ufaklık elindeki yemeğe baktı " kahvaltıya kadar idare eder umarım" dedi. "O bir günlük yemek" dedi Arion şaşkın gözle.. "siz muhafızları dayanıklı sanırdım ben" Ağzına tıkıştırdığı ekmekle konuşmaya çalıştı ufaklık "Açken değil. Ustam söylemişti, elf kanı böyle yapıyor diye. Yemek zevkleri olmuyor yürüyüp duruyorlar demişti. Bir parça daha alabilirmiyim? Bu kesmedi de." Arion gülmeye başladı" Var Tal-Amera genç dostum." dedive bir parça daha verdi. Biraz patavatsızdı ama ustası ona güvenip göndermişti. Hem kendiside sevmişti bu genсi...

Röportaj

2008-04-22T23:15:00.001+02:00

Çağlayan'ın başlattığı röportaj topu bana vurdu bu sefer. Sorularını "aynen" kullanarak yanıtlıyorum
1- öteki insanlarda görüp imrendiğiniz bir özellik var mı?
İstediklerini yeyip hiç kilo almayanlara çok imrenmişimdir.

2- Sizi tanımlamak için bir meyve seçseniz?
Poratakal.. Şansız anınıza geirseniz tatlı yerine ekşisine denk gelebilirsiniz

3- Neden Rammstein'ın Dalai Lama parçası sizi bu kadar etkiler?
Etkiler mi? Hangi şarkı? ŞEBNEM!

4- Favori kahramanlarınızın ortak bir özelliği var mı?
Hepsi anti-kahramandır. "Aman ben kahraman olayımherkes banahasta olsun" düşüncesi içinde değillerdir.

5- Bir FRP karakteri olsaydınız?
Kolcu, daima :D

6- İki filmden iki karakter seçin kendinize.
Yüzüklerin efendisi'nden Eomer ve ZOr ÖLümden John Mclayn

7- 7 günahtan hangisi yeryüzünde olmasaydı ve bu evrendeki tüm sorunların sebebi sizce nedir?
Eeöö Hırs ve tüm sorun çok fazla insan olması. İnsan insanı nkurdudur derler malum..

8- Bir "iyi ki..." bir de "keşke..." alalım sizden?
İyiki vakti zamanında tatillerde her yere gitmişim. Keşke yine aynını devam etttirebilsem.

9- Son olarak bir öneri verseniz?
Öneri: Röportajı okuyan herkes kalkıp kendisine sıcak bir içecek yapsın. Buna kesinlikle katıldığım için hiç ellemiyorum :)

10- Hoşunuza giden erkeklerin ortak özelliği?
o_O

11- Hangi özelliğinizi çıkarmak isterdiniz hayatınızdan?
Bİraz daha taş kalpli olmak bu dünyada daha avantajlı olurdu sanırım.

12- Korkar mısınız?
Korkarım. en çokta bir yere sıkışıp hareket edememekten..

13- Neden Ogz forumunda Leviathan'ı kilitlettiniz?
Leviathan OGZ de kilitlen dimi? Yazım özgürlüğünden yanayım ( konu cahili olduğunu belli eden kişi modeli )

14- En son ne zaman ağladınız?
Dün. SAlata yapıyordum o_O

15- Kendinize sinir olduğunuz zaman?
Birşeye kafayı fazla taktığımda yada bir işi üç kere kontrol etmek için yarı yoldan dahi döndüğüm zamanlarda

16- Bu aralar...
SÜrekli uykum geliyor uyumak istiyorum

17- Eklemek istediğiniz son bir söz var mı?
Herkese iyi geceler.

Otomat

2008-03-06T23:43:00.002+02:00

İnsanların bana otomat yada paramatik gibi davranmalarından yoruldum artık. İşini bitirdikten sonra yüzüne bakmayan insanlarla dolu heryer. Acaba bende mi insanlara otomat gibi davransam? Bas düğmesine, işini hallet ve çek git. Ruh yok, dert yok...

sanırım bir semere ihtiyacım var

2008-02-06T21:33:00.001+02:00

Ne oluyo r bana ya? o_O

Nevale

2008-01-30T21:42:00.000+02:00

Evet hepsini tek seferde yemeyi planlıyorum. Hayır semer sevmem..

Yeni bir başlangıç lazım

2008-01-08T14:27:00.000+02:00

Uzun zamandır buraya gelemiyorum. Gerçek dünya insanın canını sıkacak kadar bunalttı. Ördüğü bulutlar hırsızdiyarın üstünü kapattı görünmez yaptı.. Umarım en kısa zamanda ışık geri gelir ve gölgeler içinde kaybolan diyarı tekrar aydınlatır..

Kısa Kısa Tarih

2007-09-03T11:54:00.000+02:00

Nascar gözlerini ovuşturarak kalktı uykusundan. Dışarısı sis nedeniyle aydınlanmamıştı daha. Üzerini giydi ve evden çıktı. "Şu kayışlardan nefret ediyorum" dedi zırhının kayışlarını düzenlerken. 5 yıl olmuştu kuşatma başlayalı ve dışarıdaki düşmanın akıllanacağı yoktu. Hırsızdiyar için açıkçası duvarlarda nöbet tutanlar dışında bir fark yoktu. Sayısını kimsenin bilmediği gizli tünellerle insanlar şehir dışına çıkıyor işlerini yapıyordu. Sadece surlarda görev yapanların geçimi sekteye uğruyordu. Onların geçimi ise Şehir konseyi tarafından sağlanıyordu. Hırsızlar loncası tarafından özel görevlenidirilen hırsızlar şehir surlarının önünde bekleyen kuvvetlerin ülkelerine gidiyor ve saraylarını soyuyordu.

Nascar surlara yaklaşınca arkadaşı Tember ı gördü. Selamlaştıktan sonra surlardaki yerlerine çıktılar. 5 yıl boyunca düşman surları aşmaya çalışmış ama değil surları geçmeyi bir çizik bile atamamışlardı kadim zamandan kalma surlara. Nascar nöbet yerine geçince sisli ovaya baktı. İleride bulutlar uçurumdan aşağıya bir nehir gibi akıyordu, manzara çok güzeldi ama o manzaranın keyfini çıkartamıyordu. Beş yıldır bu kuşatma nedeni ile işini ( ki kendisi orta kalifiyede bir katildi) yapmıyordu. Canı sıkkın bir halde etrafı gözlerken açılmaya başlayan sisler arasında büyük bir karaltı gördü. Hemen gidip gördüğünü haber verdi ve kısa süre sonra şehrin konseyi ile birlikte korumayı sağlayanlar dışarı çıktı.

Şehrin kapısının önünde tahtadan devasa bir Felis* heykeli vardı. Kalabalık grup, heykelin yanına geldi ve incelemeye başladılar. "Efendim düşman kaçmış sanırım, buda gitmeden önce Hırsızlar tanrısı Lynx e özür dilemek için adanmış bir heykel. Onu tapınağa götürüp Lynx se sunmalıyız" dedi tapınak rahiplerinden birisi. Konsey üyeleri bunu düşünüp baş rahibe döndü. Konsey sözcüsü "Baş rahip siz ne diyorsnuz buna?" diye sordu. " Bu bir felis evet. Lynx için adanmış olabilir yıllar süren kuşatmanın özrü olarak. Bir adak olarak tapınağa alınması iyi olur. Ama karar konseyin." dedi başrahip. Konsey üyeleri birbirlerine baktılar ve biraz düşündükten sonra "Yakın" dedi sözcü ve şehre geri döndü. "Biz Lynx e daha güzel bir armağan sunmalarını sağlarız. Hırsızlar loncasına heber verin. Adak için malzeme toplasınlar" dedi yanındakilere..

* : Felis, Hırsızdiyarda Lynx in simgesi olarak kabul edilen vaşağın heykellerine verilen isimdir..

Bir gece

2007-08-16T08:42:00.000+02:00

Hırsızdiyara gece çökmüştü. Sokaklar boşalmış, herkes evinin sıcaklığında dinleniyordu. Rokis ve Ute ise o akşam bir handa oturup sohbet etmek ve birşeyler içmek için buluşmuşlardı. İki eski dost havuzlu meydanda buluştular ve gidecekleri hana doğru yürümeye başladılar. "Nasılsın eski dostum görüşmeyeli?" dedi Rokis gülerek "gayet güzel, yaz mevsimi ile işler açıldı biliyorsun. Biraz önce senle buluşmak için dükkandan çıktım." diye yanıtladı Ute dostunun neşesine eşlik ederek. İkili, demir hana doğru giderken yan sokaktan koyu mavi pelerinli biri Ute ye sertçe çarptı. "Dikkat beyim" dedi Ute. Bir hırsız olduğundan şüphelenmedi zira Ute kesesini bu şekilde kaptıracak kadar ahmak biri değildi. Kaldıki bir girişimde de bulunmadı adam. "Pahhrrrdon" dedi adam ve hızla uzaklaştı. "Bu bana hırladı mı?" dedi sinirlice Ute ama Rokis onu omzundan tuttu. "Dur dostum bu gece canımızı sıkacak şeylerle uğraşmayalım." dedi ve yavaşça onu hana doğru çekti. Demir han hırsızdiyardaki en iyi han değildi. Bir kere lüks bir yer hiç değildi ve gelen insanlardan dolayı biraz sevilmezdi. Kavga çıkma şansı her zaman vardı bu handa. Rokis ve Ute gibi iki zengin tüccarın buraya gelmesinin tek sebebi davetsiz arkadaşlardan uzakta olmak ve hancı Marvelin hanla tezat derecede muhteşem birasından yudumlamaktı.

Hana girdikten sonra soldaki korumanın açtığı kapıdan üst asma kata çıktılar. Bu kata sadece hanın birası için gelen zengin tüccarlar ve önemli şahsiyetler girebiliyordu. Salona bakan bir masaya oturdu ikili ve biralarını yudumlamaya başladılar. " Dostum böyle bir biranın zevki için kılıççılar çıkmazına bile girerim." dedi ve büyük bardağından büyükçe bir yudum aldı. Han o gün fazla karmaşık değildi. Hancı bardakları haftalardır değiştirmediği bezi ile siliyor ( tabiki üst kata verilen hizmet aşağıya göre bambaşka bir kalitede veriliyordu) çalgıcı bradasını çalıyordu.

"Sen bana ayı mı dedin!!!" diye bir bağırtı duydular tam o sıra alt kattan. Masaların arasından Taşkanın ayakta dikildiğini gördüler. Taşka'yı şehirde herkes iyi tanırdı zira iki kırk boyu ile onu bilmemek, bilip yolundan kaçmamak salaklık olurdu. Taşka oturduğu tabureyi aldı ve karşısındaki adama doğru savurdu. Adam ise eğilince diğer masada oturanlara çarptı. "Aşağıda yine şenlik var" dedi Ute birasını yudumlarken. "Taşka ile bar kavgası zevkli olmaz" dedi Rikos. "Ama sanırım bu adamlar barda kavga etmeyi biliyorlar." diye ekledi aşağıda sırtlarını birbirine vermiş kavga eden ikiliyi gösterip. "Şansları bile yok." diye karşılık verdi Ute. Sözü bitmeden de Taşka adamlardan sarışın olanı kavradığı gibi hanın penceresinden dışarı fırlattı. Adam pencere çerçevesini parçalayıp dışarı sokağa yığıldı. "Kısa sürdü demiştim." dedi Ute ve gülerek birasına devam etti. Rikos ise kırılan pencereye bakıp sırıtmaya başladı "Dostum sarışın dişli çıktı" dedi. Az önce pencereden fırlayan adam pencereye geri çıkmıştı. Her tarafı kesikler içinde kanıyordu ama adam bunu pek umursuyor gözükmüyordu. Üst kattan bile ne kadar sinirlendiği belli oluyordu. "Çakmak geldim!" diye bağırdı ve pencerenin yanındaki masanın üstünden Taşka nın sırtına atladı. Dizini sırtına dayadı ve Taşkanın boynuna kollarını dolayıp var gücü ile asıldı. Rikos bile Taşka'nın geriye doğru kırılan boyun kemiklerinin sesini üst kattan duymuştu. Yere önündeki masayı kırdıktan sonra yığılan adamın üstünden kalkan sarışın adam bilekliğinden çıkardığı ince kamayı ilerlemeye yeltenenlere çevirdi. " bende öyle düşünmüştüm." dedi bıçağı görüp duranlara. Sonra pelerininden küçük bir kese çıkartıp hancıya attı. "Hancı hesap." dedi ve ardından arkadaşını alıp gitti. Rikos birasının son yudumunu aldıktan sonra "Güzel gösteri idi değil mi dostum. Bir tane daha ister misin? "dedi ve garsona arkadaşının yanıtını beklemeden iki bira getirmesini söyledi.

Hırsızdiyara gece çökmüştü. Sokaklar boşalmış, insanlar evlerinin sıcaklığında dinleniyordu. Her zamanki gibi sıradan ve güzel bir gece idi...

Acemi Şansı

2007-08-08T09:11:00.000+02:00

Karanlık ve serin gecede pelerinine iyice sarındı Mida. Altındaki ağır ve soğuk zırh yormuştu onu. Ne akıl geldiğini sordu Hırsızdiyara gece vakti. Babası gibi kötülere karşı duracaktı ve Hırsızdiyar'da kendini kanıtlayacaktı. Babasının çalışma masasında bulduğu notlardan buranın adını almıştı. Buraya girecek ve bişeyler yapacaktı iyilik için.. "Babam bana kılıç kullanmayı öğretti. Babam gibi bir şövalyeden ders aldığıma göre baş edebilirim" dedi ve Kılıççılar çıkmazının kalın ve eski kapısından içeri girdi. İçerisi han kapılarını aydınlatan meşaleler dışında karanlık ve boştu. Kağıtta Sıçrayan Ejder Hanı yazdığını hatırlıyordu, yolda ilerlerken hanın tabelasını gördü ve içeri girdi. İçerisi hiçte hayal ettiği gibi değildi. Ne kavga eden adamlar ve bağırışmalar vardı. Tam tersine hancının bardakları masalara bırakması dışında bir ses duyulmuyordu. Hep hikayelerde duyduğı gibi hancı ile konuşacak, ona bir iki altın verecek, olmadı korkutacak ve bilgi alacaktı. Gözleri geniş salonu tararken dikkatini birşey çekti. Suratına doğru gelen bir yumruk. Yere yığılırken duyduğu son söz "Yakaladım seni..."

Mida suratına çarpan soğuk rüzgarla kendine geldi. kafası hala dönüyordu ve nerede olduğunu bilmiyordu. aslında kısmen farkındaydı. Bir atın arkasında bağlı bir şekilde atılmıştı ve kıpırdayamıyordu. Sonra arkasından gelen konuşma seslerini duydu. Başı hala dönüyor ve konuşulanları anlamıyordu ama "..aptal..zırh...genç.." laflarını yakalayabilmişti. Attan kendini atıp kaçmak için kıpırdanırken konuşmalar kesildi ve ardından kendini yerde buldu. İki adam zırhının boyunluğundan onu tuttu ve sürükleyerek bir ağacın dibine götürdüler. Küçük beyimiz kendine gelmiş en sonunda dedi arkadan gelen beyaz saçlı ve sakallı adam. "Benden ne istiyorsunuz bırakın beni" diye bağırdı Mida. Yaşlı adam gülümsedi. "Kılıççılar çıkmazına girecek kadar cesaretin var ama üç adamın karşısında korkuyorsun." Sonra Mida'nın pelerinini açtı ve zırhına baktı "Demek kuzey kurtları. Hımm" dedi "Beni bırakın yoksa şövalye becerilerimle sizi öldürürüm." Mida korkacaklarını sandı ama tam tersi oldu. Arka tarafta duran iki adam kahkahalarla gülmeye başladı. "Genç dostum bu lafı her yerde kullanma. Açık söylüyorum ölmekten beter ederler. Heleki Kılıççılarda. Yaşın kaç?" "18" dedi Mida. Neden söylediğinide anlamadı. Bilgi vermemesi gerekiyordu. Onlar işkence yapacak ama o bir şövalye olarak buna dayanıp bişey söylemeyecekti. "En fazla 15 sin" dedi yaşlı adam ve atına doğru gitti. "Ve ben ne kadar şairsem sende o kadar şövalyesin." "Bana ne yaparsanız yapın konuşmayacağım!" diye bağırdı Mida. "Evlat senden bilgi almak istesem anında verirsin ayrıca üzerindeki zırhtan ailenden birinin, büyük ihtimal babandır, Kuzey kurdu şövalyesi olduğunu, zırhtaki armalardan aristokrat bir aileden geldiğini, pelerininin elf işi ve ipekten yapıldığından zengin olduğunuzu ve kızıl saçlarından ve mavi gözlerinden babanın büyük ihtimal Lord Hone olduğunu söyleyebilirim." dedi. Mida şok olmuş bir şekilde adama bakıyordu. acaba beyin okuma yetisi mi vardı? Yada bir büyücü falan mıydı? "Ayrıca şövalye olmak için ilk gütmen gereken yer Hırsızdiyar değil Buzkaledir. Şanslısınki bizim olduğumuz hana geldin ve seni ilk biz gördük. Yoksa bu zırhla orda beş dakika bile hayatta kalamazdın." "Ben savaşmayı biliyorum!" diye tekrar bağırdı Mida. "Eminim öyledir" dedi Yaşlı adam gülerek. Sonra atından bir kılıç ve kama çıkarttı, yere attı. "Bunlar senindi sanırım." dedi. Sonra adamlarına işaret etti ve atına bindi. adamlarıda atlarına binip yaşlı adamı beklemeye başladılar. Yaşlı adam Mida'nın yanına sürdü atını yavaşça ve önünde durdu. "Buzkale'ye gittiğinde Komutan Zas'ı bul ve ona şövalye olmak istediğini söyle. Pelerininin gizli ceplerinden birinden para ebatında birşey çıkarttı ve Mida'nınyanına attı. "Ona bunu ver." dedi ve atını mahmuzlayıp hızla uzaklaştı. Mida sürünerek bıçağının yanına gitti ve iplerini kesti. Ağlıyordu yaşadıklarından dolayı. Sonra yerdeki sikkeyi eline aldı. saf çelikten bir sikke idi ve yüzünde beş yıldızla çevrili bir güneşin önünde uçan şahin resmi vardı..

Not: Güneş önündeki şahin Yıldız Kulesi muhafızlarının üst düzel komutanları olan Şahinlerin armasıdır.

Kılıççılar Çıkmazı

2007-08-08T09:10:00.001+02:00

Hırsızdiyar'da sokakta gezen insanlarınne kadar nazik ve dikkatli olduğunu söylemiştik. Dışarıda söylenenlerle çok çelişir bunlar ama gerçektir. Kimse çarpma numarasını yemeyeceğinden birbirine çarpmaz ve kimse karşısındakine bağırıp kavga çıkartmaz çünkü karşındaki bir lonca lideri yada katil olabilir. Peki Hırsızdiyar hakkındaki onca söylenti nereden geliyor? Viranşehir gibi bir hava estirilmesinin sebebi nedir? Bu efsanenin nedeni Kılıççılar çıkmazından dolayıdır. Kılıççılar çıkmazı aslında bir çıkmaz sokak değildir. Eskiden Kılıç tüccarlarının bulundurğu bir kapalı çarşı imiş. Sokaklarının üstü kapalı yapılan ve geceleri kalın kapılarla kapatılıp korunan bu çarşı eski tarihlerde bir yangında harap olmuş. Sokaklarını örten duvarlar çatlamış, kimi yerde yıkılmış. Böyle bir yıkıntı boş duracağına pis ve gizli işlerin rahatça konuşulduğu ( diğer hanlarda bu tip görüşmeler şifreli mesajlarla yapılır Kılıççılar çıkmazında ise açıkça konuşulur) hanların mekanı olmuş. Günümüzde ise artık o hale gelmiştir ki. Hırsızdiyar halkı bile sevmemeye başlamıştır.. Ama sonuçta burası Hırsızdiyar'dır ve burada sevilmeyen pek çok şey dönmektedir...

Carfa

2007-07-25T15:07:00.000+02:00

Çöl çalılarının altından kafasını çıkartan carfa etrafı kokladı ve güvenli olduğunu düşününce hızla kumların üstünde ilerlemeye başladı. En büyük doğal düşmanları çöl kartalına yakalanmak istemiyordu. Vahadaki suya doğru ilerlerken başka bir çalının arkasında duran bir çöl antilobu gördü. Hemen kendi etrafında dönüp kuma gömüldü ve kumların arasından belli bile olmayan gözlerini antiloba dikti. Bu vahada dünyaya gelmişti carfa ve vahanın her tarafını iyi biliyordu. Kendi başına avlanmaya başlayalı sadece 2 ay olmuştu ama o hala yaşayarak becerisini kanıtlamıştı. Hayatta kalmak için kendi kardeşlerini parçalayıp yemişti ama bu onun ne kadar kabiliyetli olduğunu gösteriyordu. Zaman geçiyordu ama antilop suyun yanından hareket etmiyordu. İstese günlerce orada pusuda kalabilirdi ancak çok acıkmıştı. Be nedenle sabredemedi ve hızla antilobun üstüne atladı. Pençelerini hayvanın boğazına sapladı ve kuyruğundaki bıçak keskinliğindeki iğneyi antilobun kalbine sapladı. İğnesindeki felç edici zehirle hayvan birden yere yığıldı. Carfa hemen dişlerini antilobun boynuna saplayıp damarlarını parçaladı ve daha hayatta olan hayvanın kanını çekmeye başladı. carfa vampir değildi ancak çöl kanunlar basittir. Zehirli değilse iç... Susuzluğu ardından açlığını gidermek için hazırlanıyordu ki birden yan tarafından bir şaklama sesi geldi. Kafasını çevirdiinde üstüne gelen kayayı gördü ancak çok geçti. Kaya carfaya çarptı ve yakınlardaki bir ağaca fırlattı. Bir anlık sersemliğin ardından carfa kendisine doğsu koşan bir insan gördü. Hemen üstüne atladı ve pençelerini kalbine sapladı ama pençeleri elbisenin altındaki sert birşeye çarptı. Kuyruğu ile saldıracağı zaman ise sırtına yediği bir darbe ile yere yığıldı..
"Eksel iyi misin?" alnındaki teri silen adam kesesindeki mataradan su içti ve kalanını yüzüne döktü. "İyiyim. Çabuk ayılmada kafese atalım şunu." Ellerine metal eldivenler geçirip hayvanı her tarafı kapalı çelik bir kafesin içine atıp sürgüsünü çektiler, kilitlediler. "Boyu bir altmış, yetmiş santim var. Genç bir hacarf, iyi para eder." Eksel elbisesinin altındaki çelik zırhı çıkartmakla meşguldür. Zırhı yere atıp Carfanın zırhı delip yaraladığı pençe izlerine bakar. " Aslında yavru olsa daha iyi olurdu. Yetiştirmesi daha kolay olurdu." Kafesi vahanın içindeki deveye yükledikten sonra şehre doğru yol aldılar. Antilop ise hala can çekişmekteydi...

Gece fısıltıları

2007-07-25T11:41:00.000+02:00

(Hırsızdiyarın arka sokakları, gecenin en koyu olduğu saatleri. Üç kişi uzun boylu birini sokağın köşesinde sıkıştımış konuşmaktadır..)

"Beyler handan beri peşimdesiniz derdiniz nedir sizin?" Üçlüden kısa olan adam, "Geçen hafta çaldığın asayı istiyoruz." "Dostum nerede olduğunun farkında mısın? Burada bir hırsızdan çaldığı şeyi talep edemezsin." "Biz hırsızdiyarlı değiliz. Kanunlarınız kurallarınız bizi bağlamaz. O nedenle fazla konuşma belki iş birliği yaparsan sadece kafanı kırmakla kurtulursun." dedi ve pis pis güldü.. "Bana bak bodur şey sen kim olu.." adam lafını tamamlayamadan kısa boylu adam pelerininin altında tuttuğu carfayı hırsızın üstüne saldı. Carfa keskin dişlerini saplamak için atıldı ve atıldığı hızla boğazına sağlanan bir kama bıçağı ile yere yığıldı. "Sıçan seni." dedi hırsız yerde debelenen hayvana bakıp. Ardından da üçlüye doğru hızla koşup üst katın sundurma direklerine tutunup ortamdan kayboldu. Üçlü kılıçlarını çekip nereye gittiğini ve nereden saldırabileceğini fark edemeden boğazlarına saplanan üç kama ile yere yığıldılar. Hırsız yola inip, aralarından geçip yoluna devam ederken "Hırsızdiyarda hırsızdiyarlı gibi olmak zorundasınız." dedi ve yorgunluğunu atmak için bir han aramaya başladı...

Ev...

2007-07-16T11:47:00.000+02:00

Tepesinden yağan şiddetli yağmura aldırmadan kayalık tepeden aşağıya iniyordu.. Tanrılar, sanki insanlara kızmış ve bir tufan başlatmıştı cezalandırmak için. Ama onunumrunda değildi fırtına. Üzerindeki pelerin ıslandıkça ağırlaşıyordu, ama o bunu hissetmiyordu. Çünkü ileride dağın ve küçük tepelerin bitip uçurumun başladığı yerdeki ışıkları görmüştü. Hırsızdiyarın yekpare kaydan yapılma surlarının ardından tüten dumanları ve pencerelerden saçılan ışıkları görmüştü. İnsanlar orada sıcak evlerinde yada hanların salonlarında mutlu mesut oturuyordu. Krakenin hanındaki tatlı garsonlar kimbilir hangi sarhoş onlara sulanınca bacaklarındaki bıçakla parmağının birini kesip üstüne soğuk bir bira vermiştir. "Acına iyi gelir" Ne laf ama... Yada acaba kara çıkmazda kim kimi öldürtmek için pazarlık yapıyordur kiralık katillerle, ve kimler, hangi prensliğin, birliğin, krallığın muhafızları bunları tespit edip bilgi göndermek için hayatlarını tehlikeye atıyordur. Dostu için kim, acımasız barbarların önüne atlayıp kılıcını çekiyordur. Ya da.. Hangi bar kavgasında arkadaşlıklar bitip, kurtulanlar arasında kuruluyordur... Düşünceler aklının içinden hızlıca geçip gitti. Kayalığın ucunda durup fırtınaya rağmen uzaktaki şehre baktı.. Uzunca bir aradan sonra, en sonunda, evindeydi...

Kayıp

2007-07-09T08:13:00.000+02:00

Ben kayıp olmuşum bu koca dünyada
Dünya gibi bir ada da
Kim derdi ki Hırsızdiyar susacak
Kayıp olacak bitene kadar kalkmayacak..

Not: Dış mihrakların bulaştırdığı insula lost virüsü yüzünden servis dışıyız. İyileşir iyileşmez karalamaya devam.

Gelişim..

2007-07-02T08:07:00.000+02:00

Hep aynı cebi boşaltıyorsan sana hırsız denmez.

Hırsızdiyar atasözü

2007-06-25T08:21:00.000+02:00

Dışarıda aşırı bir sıcak varken buralarda yağmur yağıyor. Ne olduğunu anlamadım zaten. Daha geçen gün kavruluyordu burası ama şimdi sırılsıklam.Pelerinim bile artık yağmuru dışarıda tutamıyor. Hırsızdiyara da gidemiyorum bu aralar. Aslında gidip oraları size anlatmak var ama..

Şehir Yanıyor

2007-06-19T08:50:00.000+02:00

Hava o kadar sıcak ki. Bir ok atsanız havada alev alabilir. Sanki Şehrin üstüne bir güneş konmuş gibi..

Derler ki...

2007-06-06T08:08:00.000+02:00

Koruma ordusu tutacak kadar zengin ve düşmanı çok olan insanlar arasında şöyle bir laf vardır.

Eğer size doğru elinde koca bir kılıçla saldıran biri varsa bilin ki o bir savaşçıdır. Merak etmeyin bir iki koruma sonra ölümü kesindir. Kim göndermiş diyede düşünmeyin...

Eğer etrafınızdaki korumalar teker teker yere düşmeye başlıyorsa bilinki etrafınızda bir katil var. Yeteri kadar koruma tutmuş olmak için dua edin ve size bunu kimin planladığını araştırtın.

Eğer korumalarınızla beraber giderken birden boynunuzdan aşağıya akan bir sıcaklık ve ıslaklık hissederseniz bilinki Hırsızdiyardan bir katil boynunuza bir bıçak saplayıp gitmiştir. Ve kimin gönderdiğini düşünmeyin. Son saniyelerinizi bununla boşa harcamayın...

Bendeee

2007-06-04T13:17:00.000+02:00

O değilde bunun surface olanı varmış acayipmiş... *_*

Hırsız Diyar

2007-06-03T10:20:00.000+02:00

İnsanları hiçbir zaman anlamamışımdır. Hep duyulan hikayeleri gerçek sanırlar. Bu konuda Hırsızdiyar çok çekmiştir. Herkes burayı berbat bir yer zanneder. Sokaklarda kavga edilen, barlarda sokaklarda adam öldürülen... Hiçbir hırsız yada katil bu kadar aptal değildir lütfen.. Hırsızdiyarda sokakta insanlar yürürken birbirine çarpmaz bile ( çünkü kimse, beş yanındaki bir çocuk bile bu numarayı yutmaz). Tacirleri dürüsttür. (Satılan ürünün nerden olduğunu sorduğunuzda kimin getirdiği dışında her şeyi anlatırlar. Kimden çalındığı ne olduğu. Herşey..) Ayrıca dünya üzerinde ne arıyorsanız bu şehirde satılık olarak bulabilirsiniz. Hatta söylentiye göre satılık görünmezlik taşı ve eğitilmiş ejderha bile satan varmış. ( Tabi bunları almak için gereken parayı toplamak için soyduğunuz evlerden, yaptığınız süikastlerden sonra bu tür şeylere ihtiyacınız olmadığını fark ediyorsunuz.) Sokak ortasında adam öldürüldüğü ise tamamen bir mittir. (Hiçbir katil bu kadar küçültücü ve basit bir iş yapamaz bu şehirde. O kadar acemilerin ne işi var burda!). Ayrıca bu şehirde baskıcı bir rejimde yoktur. Şehrin sokaklarında rahatça gezersiniz. Ne size pislik gibi bakan bir devriye nede alın teriyle kazandığınız ( o kadar muhafızın arasından kilitli odalardan bişeyler çalmanın kolay olduğunu düşünüyorsanız yanılıyorsunuz ) paraları alan bir lord yoktur... Ayrıca naziktir bu şehrin halkı. ( Zira karşınızdaki kişi bir süikastçi yada lonca lideri olabilir. Hayatınızla oynamaya değer mi?) Kısacası güzel bir şehirdir Hırsızdiyar...

2007-05-30T22:37:00.000+02:00

Starwars 30 Yaşında

2007-05-26T11:22:00.000+02:00

Sezon Açılmıştır

2007-05-23T09:39:00.000+02:00

Keseleri ne kadar sağlama alırsanız, kapılarınızı ne kadar sıkı kilitlerseniz bu iş o kadar zevkli olur.....